摧破金刚陀罗尼次第分别广注·明灯(Toh 2687)

出处与说明

德格《丹珠尔》thu 函,Toh 2687,243b.6–269a.3。

原文 ↗

藏文据固定版本 Esukhia 德格数字转录。AI 辅助中译及分段对读。

咒文的拉丁转写据本段藏字校读,中文为音译。

据本段德格藏字音写转读。

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཛྲ་བི་དཱ་ར་ཎ་ནཱ་མ་དྷཱ་ར་ཎི་ཕཊ་ལ་ཀྲ་མ་བྷཱ་ཥ་བྲྀཏྟི་པྲ་དཱི་པཾ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་གཟུངས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་བ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཉེས་པ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་ཀུན་བདག་གྱུར། །རྡོ་རྗེ་བསྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དོན་རྫོགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་འཇོམས་གཟུངས། །དེ་རྟོགས་དེང་སང་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཙམ་སྲིད། །དེ་བས་དེ་དོན་བདག་གིས་རབ་བཤད་འདོད། །གཟུ་ལུམས་རས་ཆོད་རང་དགར་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་གཤེགས་བཀའ་དང་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། དེའི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་ནས་གསལ་སྒྲོན་གྱི། །དེ་དོན་རྒྱ་ཆེར་རབ་ཏུ་བཤད་པར་འདོད། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་གཟུངས་ཀྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ། །མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་བསྒྲིབས་ནས་དེ་མ་རྟོགས་པས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་འཁོར་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འཕེལ་ཏེ། དེ་སྤང་བའི་གཉེན་པོ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བ་དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ནི་མདོའི་མིང་གིས་བཏགས་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ནི་རྒྱུད་

印度语题为《Vajravidāraṇa-nāma-dhāraṇī-paṭala-krama-bhāṣa-vṛtti-pradīpaṃ nāma》。藏语名《名为摧破金刚的陀罗尼次第分别广注·明灯》。敬礼世尊吉祥金刚手!敬礼忿怒王摧破金刚!离一切过,愿利一切有情,恒为一切事物之体,敬礼持金刚者!摧破金刚陀罗尼文字极少,义却圆满。如今能证此义的人为数几何?故我欲详解。并非以己见随意撰述,乃依善逝教言和上师教授,次第分别其义,以明灯广为解说。诸法本离戏论,因无明眼翳所蔽,不能了知,流转三界轮回,八万四千烦恼增长。为断烦恼、证悟诸法离戏,佛说八万四千法蕴。略摄为法相乘和密咒乘。前者立“经”名,后者立“续”名。

ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་མདོ་སྡེ་རུ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་འགའ་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་དུ་རུང་བས་ན་ཡང་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་ལ། གཉེན་པོ་རྣམས་འགལ་བར་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུན་ཆགས་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །འཁོར་བ་རྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་མཁའ་འགྲོ་མ་སྒྱུ་མ་བདེ་མཆོག་ལས་ཀྱང་། རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་རབ་འབྲེལ་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །གཞི་དང་ཐབས་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་བཞིན་འབྲས་བུའི་བསྡུ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཡང་རྒྱུད་རྣམ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱང་བར་བྱ་བ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། སྦྱངས་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དང་། སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །རྒྱུའི་རྒྱུད་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོས་ཁྱབ་པས་དེ་རྣམས་སོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་སོ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་དབང་པོ་དང་། བག་ལ་ཉལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་དོ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་ལས་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་སྐུ་ཏ་ཐཱའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། །གསུང་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། འདི་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལས། འདི་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་རྒྱུད་འདིས་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་ལ། གཟུངས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་སོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །དེ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། མཚན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་

法相乘何以名经?事物的某种实相,可以总摄其相而说,故称经;也因以对治断所违者,故称经。“因连续而名续,许轮回为续。”《空行幻胜乐》又说:“续谓相连,分为基、方便、果三种;同样,果无收摄。”这里也应知三续:所净的因续、已净的果续、能净的方便续。因续是三界一切有情,因为如来藏遍于他们;果续是获得无上菩提果者。方便续,因有情界、根器、随眠不同,佛说事、行、瑜伽、无上瑜伽四部。事续有总、别,此为别续。别续有身如来部、语莲花部、意金刚部,此属意金刚部。其内又分总与别,此属别续,即金刚忿怒部续。依此金刚部忿怒续而证,名之为陀罗尼。以上为总的分类。

པ་དང་། རྒྱུད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཛད་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །གཟུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་གའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེར་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འདུས་བྱས་རྫས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་རྣམས་ཡོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལ་མི་ཆོད་པ་བྱ་བ་ནས། མ་ཕམ་པ་བྱ་བའི་བར་དུ་ཆོས་བདུན་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་ཆོད་པ་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕམ་པ་བྱ་བའི་བར་དུ་ཆོས་བདུན་ཡོད་དོ། །འོ་ན་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ས་ཡིས་མི་ཆོད་ཅེ་ན། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ས་ཡིས་བཅད་པ་དང་གཏུབ་པར་མི་ནུས་པས་ན། །མི་ཆོད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་དག་གཅད་པར་མི་ནུས་པར་འདུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དེ་ལ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཆུ་ཡིས་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེས་གནོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་མི་ཤིགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པར་འདུག་སྟེ། འབྱུང་བ་མེས་ཐལ་བའམ། སོལ་བར་བསྲེག་པར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེས་བསྲེག་པར་མི་ནུས་པས་ན་བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པར་འདུག་སྟེ། རླུང་སྤུ་གྲི་ལྟ་བུས་ཀྱང་གཞིག་པར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། དེས་གཞིག་པར་མི་ནུས། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ད་ལྟར་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པར་འདུག་སྟེ། ལོའམ་བསྐལ་པར་ལོན་ནས་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུས་ད་ལྟར་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། དུས་སམ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བས་ན་བརྟེན་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དེ་ལ་ཚུར་ལ་དང་། གང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པར་འདུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དེ་མཐུ་ཇི་ཙམ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཐོག་དང་འདྲ་སྟེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབིགས་པར་བྱེད་པས་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཚུར་ལ་གནོད་པར་མི་འགྲོའམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཕ་ལམ་དེས། ཕར་མི་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་ནུས་ལ། རང་ལ་ཚུར་གནོད་པར་མི་ནུས་པས་ན། ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །

现从自他利益说明题义圆满,再广释续。“金刚”是自利圆满,即法身空性;“摧破”以四种事业利生;“陀罗尼”是二利圆满,空性具悲心要。如何、为何称法身空性为金刚?有为实物的金刚石有相似性质。从不可断到不败共有七义,法身空性亦有七义。就宝石说,地大不能割断、砍碎,故不可断。水大也不能使之溶蚀等,故不可坏。火不能烧成灰炭,故真实。风纵如剃刀也不能摧坏,故坚硬。即使经过一年或一劫,一切时期状态都不变,故坚固。它有何力?如霹雳,能穿一切物,故处处无碍。反过来它会受损吗?不会,宝金刚石能摧他者而自身不受害,故处处不败。

དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན། མི་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་འདི་རུ་སྐྱེས། འདི་ནས་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བས། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་ཅིང་འདུག་པས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་མི་ཆོད་པས་ན། མི་ཆོད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ལ་རྣམ་པ་གཞན་ནས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པས། རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་ཅིང་འདུག་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ནས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས། རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་མི་ཆོད་པས་ན། མི་ཤིགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དང་པོར་མིང་དང་གཟུགས་གྲུབ་ནས་ཐ་མར་མ་ཤིའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་མམ། བརྒྱད་ལ་སོགས་པས་གདུངས་པས་ན། གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་ཅིང་འདུག་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་པས། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པས་གཅོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ཐ་མ་ཤི་ནས་རྒྱུན་ཆད་དེ་འགྲོ་བས་འཆི་བའི་དུས་ན་གནད་གཅོད་པའི་ཚོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པས་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཆོད་ཅིང་འདུག་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཐ་མ་འགགས་ཏེ་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་དུ་མི་ཆོད་པས་ན་སྲ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་དུས་ད་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེས་མི་གནོད་པར་འདུག་པ་ལ། ལོའམ་བསྐལ་པ་ཁོ་ནས་གནོད་པར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ད་ལྟར་མི་གནོད་པ་བཞིན་དུ། དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པར་མི་ནུས་པས་ན། བརྟན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་གནོད་པར་མི་ནུས་པར་འདུག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་མཐུ་ཇི་ཙམ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེས་ནི། །བདག་དང་གཞན་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད། །དངོས་པོ་ལས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པས་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཚུར་ལ་གནོད་པར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མ་ཕམ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཚུར་ལ་གང་གིས་ཀྱང་གནོད་པར་མི་ནུས་ལ། ཕར་ལ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ན་མ་ཕམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཏགས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེར་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་

如金刚石不受他害,空性金刚亦不为生等苦所害。有为事物由前生来此,从此赴后生,为生苦所截。空性无生,不受生苦间断,故不可断。有为物形态辗转变化,为老苦所截;空性无彼此转变,不为老苦截,故不可坏。有为物结生后,初立名色,至死为三苦八苦所逼,是住苦;法身空性不成色法,三苦八苦等截它不得,故真实。有为物末后死,断流,临死有断要害的苦受;空性无生,终无灭断,不为死苦所截,故坚硬。今不为四苦害,年劫后会受害吗?一切时位皆不受害,故坚固。空性有何力?空性智慧破自他、破轮回涅槃、破所取能取、破一切对实物的执著,故处处无碍。反有何物能害它吗?无法身空性受害之处,它摧一切,故称不败。因此以金刚石与空性同具诸德而为譬喻。

དེ་ཚོ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཞན་དག་སྒྲུབ་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པའོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་པ་ནི། གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞི་བསྟན་ནས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ནི་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ན། མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་མིང་གིས་སྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུད་འདི་ནས་སྟོན་པའི་མཛད་པ་བཞི་པོ་འདི་ནི། རྒྱུད་གཞན་ནས་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནས་བསྟན་པ་ནི་དྲག་པོའི་ལས་རྣམས་དང་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་ཞི་བ་དང་དབང་དང་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་མི་འགལ་ལོ། །གཟུངས་ལ་གཉིས་ཏེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ལས། འདི་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་དང་ངེས་ཚིག་དང་། དབྱེ་བའོ། །གཟུངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ཐ་མ་གཉིས་ནི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པའི་གཟུངས་འགྲེལ་ལས། གཟུངས་ནི་རྣམ་གསུམ་གང་ཕྱིར་གཟུངས། །དོན་དང་ཚིག་དང་གཉི་གའི་གཟུངས། །ལེགས་པ་ལས་ནི་ཉམས་པ་ལས། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཕྱིར་གཟུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབྱེ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། དོན་དང་ཚིག་དང་གཉི་གའི་གཟུངས་སོ། །དོན་གྱི་གཟུངས་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བསྡུས་ཤིག་པའི་བར་དུའོ། །རྒྱས་པར་འདིའི་འགྲེལ་པ་གཞན་ལས་གསལ་ལོ། །ཚིག་གི་གཟུངས་ནི། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་བྱ་བ་ནས། ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །གཉི་གའི་གཟུངས་ནི། མིང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས། སྒྲ་དང་དོན་དུ་སྦྲེལ་ནས་འཛིན་པའོ། །ཡང་ཨ་ལ་སོགས་པའི་དབྱངས་ཡིག་ལ་ནི་དོན་གྱི་གཟུངས་

名空性为金刚,使人知它具这些德,进而为获得它,趣入修习、观行。“摧破”是以二色身示四事业利生。若摧破是猛业别名,何以用它指四业?本续四业的划分与别续不同,这里从猛业分出息、摄、增,故四业皆称摧破不相违。总持有明咒、密咒,此为密咒总持。分体性、训词、分类。体性是自他利益圆满、空悲不二,即空性具悲心要。后两点如《无边门陀罗尼注》说:“总持有三,何故名持?义、文、二俱总持,从善退失时能持住,故名总持。”义总持自“礼敬三宝”至“愿甘露军荼利摄受”,详见他注。文总持从礼三宝咒至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕。二俱总持将名义合一、声义相连而持。又 a 等元音为义总持,ka 等辅音为文总持。

ཞེས་བྱ་ལ། ཀ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བྱེད་ལ་ནི་ཚིག་གི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །ཨ་དང་ཀ་གཉི་ག་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ནི་གཉི་གའི་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ལེགས་པ་ལས་ནི་ཉམས་པས་ན། འཛིན་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུངས། །ཞེས་གསུངས་པས། ཐར་པ་དང་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་ཁྲིམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཚོ་ལས་ཉམས་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་སྟེ། འདིའི་ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱས་ཏེ། ཁྲུས་བྱས་ལ་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པ་སླར་གསོས་ཏེ། དེ་རུ་འགྲོ་རུ་མི་སྟེར་བས་ན། འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དོན་ཚིག་མང་པོ་འཛིན་པས་གཟུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་པ་བྱེད་པས་ན་ཡང་གཟུངས་སོ། །ཡང་ན་མི་བརྗེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་གཟུངས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི། སངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས། མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སངས་པས་ན་སངས་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ལས་སངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་ན་རྒྱས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔེར་ན་ཀུ་མུ་ད་རྒྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཤིང་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཆུབ་པས་ན་བྱང་ཆུབ་བོ། །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་སོ། །བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པས་ན་དཔའ་བའོ། །ཡང་བདེ་བ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱ་ཞིང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ཆུབ་པས་ན་བྱང་ཆུབ་བོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་པས་ན་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དོན་ལ་སྲན་ཚུགས་པས་ན་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ན་བྱང་ཞེས་བྱ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པས་ན་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སེམས་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སེམས་པས་ན་སེམས་ཤེས་བྱའོ། །དཔའ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཅིང་སྲན་ཚུགས་པས་ན་དཔའ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཕྱག་འཚལ་ཞེས་པ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་བས་སོ། །ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིས་པ་བརྗོད་པའོ། །དེས་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་གྱི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་རྒྱུད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྒྱུད་འབྱུང་བའི་

a 与 ka 无别是俱总持。总持训词是从善退失而能持住。解脱、善趣之因为密咒誓句、声闻律仪、菩萨愿行二心。若从此退,堕恶趣。依此圆满仪轨沐浴,使损坏的誓句等恢复,不令堕落,故曰能持。又能持众多义、文,故总持。《金刚顶》说为一切善法所依,故为总持;又以不忘,名总持。“敬礼一切佛菩萨”:佛藏名 sangs rgyas,尽断烦恼、所知二障,从无明睡中觉如人睡醒,是 sangs;于一切所知智慧开展如睡莲开放,是 rgyas,为断证圆满。菩提〔byang chub〕指过失尽净,证一切妙德;思有情利益为心〔sems〕,能制魔与外道称勇〔dpa’〕。又屡作二乐之义、通二谛为菩提,屡念二谛义故称萨埵,安忍于此故勇。又断二障为净,智证法界为证;以大智念法界、大悲念有情利,故心;修无上菩提、利益众生,勇忍不退,故勇。一切即因位果位一切菩萨。敬礼以清净三门作,末语 lo 表吉祥。由自他利益圆满释题义毕。

གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུད་དངོས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྐྱེན་གླེང་སློང་བ་དང་། གླེང་གཞི་དངོས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པས་ནི། རྐྱེན་གླེང་སློང་བ་བསྟན་ཏོ། །དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་ཏེ། གླེང་གཞི་དངོས་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྩྭ་མཆོག་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཀར། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན། ངེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་སུས་བྱེད། གནས་ནི་སུ་ལ་འཆའ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་ནི་སུས་འདུལ། སྡེ་སྣོད་བསྡུས་པའི་དབུར་ནི་ཇི་སྐད་བྱ་ཞེས་ཞུས་པས། གསུངས་པ།ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་ན། །འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས། །རབ་བྱུང་ཉིད་ཀྱིས་གུས་བཅས་པར། །ནན་ཏན་དགེ་འདུན་ཚོགས་མདུན་བསྟོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གནས་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་ཆོས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་སོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་ནི་རང་ཞིར་འགྲོའོ་གསུང་ངོ་། །སྡེ་སྣོད་བསྡུས་པའི་དབུར་ནི་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་གེ་མོ་ན་བཞུགས་ཏེ། འཁོར་འདི་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་གྱིས་ཤིག །ཅེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་བྱ་བས། འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྐྱེས་ཏེ། དྲི་བ་ལྔ་ཞུས་ཏེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་ཟེར་བ། དུས་གང་གི་ཚེ་ཐོས། སྟོན་པ་གང་ལ་ཐོས། གནས་གང་དུ་ཐོས། འཁོར་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐོས། བརྗོད་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་ཐོས།བརྗོད་ཅེས་དྲིས་སོ། །དེའི་ལན་དུ་གླེང་གཞི་བྱུང་ངོ་། །ད་ནི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་དེ། འདི་སྐད་ཅེས་པ་ནི་ངེས་པར་བྱས་ནས་རང་དང་གཞན་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པས། ངེས་པར་བཟུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པར་ངེས་པར་སྟོན་པ་ལ། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྨྲ་བའོ། །བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མིང་དང་དོན་དང་གཞུང་འདི་དག་ཐོས་ཀྱི་བདག་གིས་རང་དགར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཤུགས་ལ་རང་དགར་བྱས་ལ་བཀག་གོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་ནས་འདུག་པས་བསྒྲུབས་ན་འབྲས་བུ་ཡང་འབྱུང་ལ། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཀྱང་སྟོན་པར་ཤེས་ནས་གང་ཟག་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པས། བདག་རང་གི་མོས་པའི་དབང་གིས་ཐོས་ཀྱི། གཞན་

广释续有二:具足圆满的说续因缘,及正说续。前者又分缘起与正序。“如是我闻”示缘起,“一时世尊住于金刚”示正序。世尊将在吉祥草城般涅槃时,眷属问:“您涅槃后,谁作导师?我们依何而住?谁调伏外道六师?结集三藏时开首说什么?”答:“别解脱戒作你们导师。”又说:“我若涅槃,此为你师。”嘱出家众在僧众前恭敬殷重称扬。依正念正知而住。外道六师自息。结集以“如是我闻,一时世尊在某处,与诸眷属俱”开首,《涅槃经》如是说。“如是我闻”引起迦叶等五问:何时、从什么导师、何处、与谁俱、听到何种圆满所诠?正序即答。释词,“如是”谓以自他相应之知决定受持,一向明确、无颠倒地尽说续义。“我闻”是亲闻,名、义、原文皆亲从世尊听来,依佛所说结集,并非自作。知此修行有果、能知实相,人便趣入。

གྱིས་ནི་གཞུང་གཞན་དུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་འཁོར་བསྟན་པས་སོ། །འདི་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་གྱིས་ཀྱང་། གསུང་གཅིག་གིས་ཀྱང་བསྟན་མོད་ཀྱང་། །དུ་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མཛད་པར། །བདག་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་ནོ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསུང་གི་ཆེ་བ་མང་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། གསུང་གཅིག་ལ་ཡང་དུ་མར་སྣང་བའོ། །ཡང་ན་བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་པ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས།འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཤུགས་ལས་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་བཀག་གོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཉན་པའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་བསྟན་ལ་སྡུད་པའི་དུས་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བཟླས་ནས་བསྟན་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་མེད་པར་འདིའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་ནས་གང་གི་ཚེ། གང་ལས་གང་དུ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཐོས་པ་དེ་དང་། དེའི་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། འདི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ཉིད་དང་། བདག་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་ཆོས་དང་སྦྱར་ན། དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བདག་གིས་འདི་ཐོས་བྱས་ནས། འདི་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་ཆོས་ནི་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་བསྟན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འབྱུང་བར་དཀའ་བར་ཤེས་སོ། །ཤུགས་ལས་ལན་གཅིག་ལས་ལན་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་བཀག་གོ། །ཡང་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་པ་གང་ཟག་དང་སྦྱར་ན་དུས་གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་འདི་ཐོས་ཀྱིས། གཞན་གྱི་ཚེ་གཞན་དང་གཞན་པའི་མདོ་ཐོས་སོ་ཞེས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། སྟོན་པས་ཀྱང་ལན་གཅིག་ལས་མ་གསུངས་པར་འདུག་ལ། ཉན་པའི་འཁོར་གྱིས་ཀྱང་ལན་གཅིག་ལས་མ་ཐོས་པར་འདུག་པ་ལ། གཟུངས་འདི་བསྡུས་ནས་འདུག་པས་གང་ཟག་འདི་ནི་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ཏུ་འདུག་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་གང་ཟག་འདི་ནི་གཟུངས་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ཏུ་འདུག་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྡུས་པ་ཡོད་པས། བསྒྲུབས་ན་ནུས་པ་ཡང་འབྱུང་ལ། དངོས་པོ་གནས་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་གང་ཟག་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཤུགས་ལས་ལན་གཉིས་གསུམ་དུ་ཐོས་པ་བཀག་གོ། །ད་ནི་གླེང་གཞི་དངོས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུ་རུ་འགྲོ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། དུས་དང་སྟོན་པ་དང་། གནས་དང་། འཁོར་དང་། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རྒྱུད་གསུངས་པ་དེ་

又“我闻”指依我信解而闻,别人亦依其分听为别的教文,以下示眷属可知。此遣除将他人排除在外之误。阿阇梨摩稠〔Ma khol〕说:“虽以一音示,人各有种种领会,一切人皆知是对自己说。”佛一语现多,显言说众德。又是金刚手亲闻世尊,未经世间自在等辗转传述。闻时现菩萨身,结集时已是佛,复述可信。亲闻还显示无师不可作此事。依何时、从谁、何处、与谁俱的次第,先说“一时”,既示极难得也示闻者多闻。配法说,这无倒希有法只在那时宣说,再次出现极难,排除在此场合说两三次。配人说,这次闻此法,别时又闻别经,显其多闻。导师只说一次,众亦只闻一次,仍能结集,故知此人得不忘总持。如佛所说而结集,修之具力、揭示实相,故人趣入。正序的五圆满是时、师、处、众、法。

ཡང་དུས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅིག་ཡོད་ན་གསུང་། མེད་ན་མི་གསུང་བས་ན། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་གསུངས་ན་བདུད་བཏུལ་བའི་དུས་ན་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡོད་ཀྱང་འཆད་པ་པོའི་སྟོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཅིག་ཡོད་ན་གསུང་། མེད་ན་མི་གསུང་བས་ན་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །གང་ལས་ཞེས་དྲིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ཞེས་པ་ནི་བདུད་བཞི་བཅོམ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཉོན་མོངས་བདུད་སོགས་འཇོམས་པ་དང་། །བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་པར་བཤད། །ཉོན་མོངས་ཤེས་རབ་དང་འབྲེལ་པས། །དེ་བས་ཤེས་རབ་བཅོམ་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བདུད་བཞི་ནི་ཕུང་པོ་དང་། འཆི་བདག་དང་། ལྷའི་བུ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དོ། །དེ་བཅོམ་པའོ། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་ལ་ལུགས་གཉིས་ཏེ་གཟུགས་སྐུ་དང་། ཆོས་སྐུའོ། །དང་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པ་ནི། སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པའོ། །ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མི་ལེན་པ་ཙམ་མོ། །ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་སྤོ་ལ་བདུད་བཏུལ་བའོ། །འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྟག་ཏུ་རེ་བ་སུན་འདོན་པའི་དོན་དུ། ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་ལ་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྲམ་ཟེ་སུ་ཀ་ཏོས་སྐྱེ་བ་འཕྱི་ནས། དཀར་པོའི་ཆོས་མ་ཤེས་ནས། དེས་མེ་ཏོག་ཨུཏྤ་ལ་ལྔ་ཕུལ་ནས། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ལོ་གཉིས་དེའི་ངོར་བཞུགས་ནས། བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། ཚེ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་མོ། །ཆོས་སྐུས་བདུད་བཅོམ་པ་ནི། ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པ་འདྲའོ། །

具殊胜时才说法,故时圆满是说续之因。何时说?降魔时,故说“一时”。虽具此时,仍须有殊胜导师,故师圆满是因。从谁闻?从世尊。“摧”谓摧四魔。引偈谓能摧、已摧烦恼等魔,智慧对治烦恼,故以智慧为摧。四魔为蕴、死主、天子、烦恼。摧四魔有色身、法身两说。就色身,尽断烦恼及所知障为摧烦恼魔,不复取有漏蕴为摧蕴魔,在金刚座上降魔为摧天子魔。摧死主魔:为破世人恒望,世尊年八十将涅槃,婆罗门 Su-ka-to 生得晚,不识白法,献五朵青莲,请莫涅槃。佛为他住世两年,至八十二岁涅槃,显示自在于寿,是摧死主魔。就法身,天子魔、烦恼魔同前。

ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའོ། །ཆོས་སྐུ་ལ་འགག་པ་མེད་པས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་པའོ། །ལྡན་ཞེས་པ་ནི། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་དེ་ལ་ལྡན་ཞེས་བྱ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་སྟེ། དག་པའི་ཁམས་དང་། མ་དག་པའི་ཁམས་གཉིས་ལས། མ་དག་པའི་ཁམས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་ན་ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱའོ། །དག་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱུག་པོ་ནོར་ལ་དབང་བྱེད་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དབང་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་དུ་དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱའོ། །གཟུགས་བཟང་ཞེས་པ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་སྟེ། །འབྲས་བུའི་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ནས། །གཟུགས་བཟང་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་བཟང་བ་ནི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ངེས་པར་བསྟན་པར་མཛད་པ་སྟེ། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཁ་དོག་སྔོན་པོར་མཐོང་། །ཁ་ཅིག་གིས་ཁ་དོག་སེར་པོར་མཐོང་། འགྲོ་བ་གང་ལ་གང་འདུལ་བ་དེ་དང་དེར་སྣང་བ་དེ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བས་ན། དེ་ལ་གཟུགས་བཟང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་བཟང་ཞེས་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུར་སྣང་བ་དེ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་དགོངས་སོ། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་

法身摧蕴魔,是一切有漏事灭;法身无灭,是摧死主魔。“具”有六义:自在、妙色、吉祥、名闻、智、圆满精进。自在配法界智。界有净、不净,不净界即凡夫法性,缘修之,对于生起共同、不共功德有自在力,故称自在。净界,如富人支配财富,如来对自身相续的德自在。妙色指大圆镜智,在因上安立果名。佛以三十二相八十随好随众生信解示佛身,有见蓝色,有见黄色,应以何身调伏即现何身。此由大圆镜智力,故称妙色,为令知相好所现由此智。

གནས་གྱུར་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་པོ་མཐོང་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐོབ་ནས། བདག་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འདོད་ཅིང་བདེ་བ་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ལ། བདེ་བ་ལ་དགོད་པས་ན་བདེ་བ་དང་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་དཔལ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་མཉམ་པོར་བྱེད་པས་སྐྱེས་བུ་འདི་འདྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་མེད་དོ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་སྙན་པ་ཆེན་པོ་དང་། གྲགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བས་ན་འདི་ལ་གྲགས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འབྲས་བུའི་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲུལ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དེ། དེས་ན། བྱང་ཐང་ཆེན་པོའི་མེ་དང་འདྲ། །གསུང་ངོ་། །དེ་དྲུག་གི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །འདས་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པས་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའོ། །ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འཁོར་བ་ན་གནས་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པས་མི་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་པདྨ་འདམ་ལ་

吉祥、名闻属平等性智,为染污意转依。菩萨见初地证诸法无我,得自他平等智,如自己欲离苦得乐,除众生苦、安众生于乐,为乐利之因故称吉祥。平等自他,十方称叹世间无如是人,名声圆满,故称名闻,在因上安立果名。智为妙观察智。精进圆满为成所作智,以无量不可思议化现在诸世界利益众生,故说“如旷野大火”。具此六分为具。“越”是越过轮回、涅槃,于无住大涅槃证法身。以大悲爱众生,不入无余蕴涅槃;以大智行利他,虽住轮回,不染其过,如莲在泥中而无染。

གནས་ཀྱང་དེ་ཡིས་མི་གོས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་གནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཅིག་ཡོད་ན་གསུང་མེད་ན་མི་གསུང་པ་ན། དེ་དེའི་རྒྱུ་རུ་གསུངས་སོ། །གནས་གང་དུ་ཐོས་ཞེས་འདྲི་ན། རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་གནས་ནི་རྡོ་རྗེའི་གདན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ངོ་། །དེ་གསུམ་ཀ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུད་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ཅིག་མེད་ན་མི་གསུང་ངོ་། །ཡོད་ན་གསུང་བས་ན། དེ་དེའི་རྒྱུ་རུ་གསུང་ངོ་། །གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཐོས་ཞེས་འདྲི་ན། བདག་གིས་ཐོས་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འཁོར་ནི་བདུད་བཏུལ་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ། ཕྱོགས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞི་ཀ་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། །དོན་བཟང་པོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། །མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། གསལ་བ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཡོད་ན་གསུང་། མེད་ན་མི་གསུང་བས་ན་དེའི་རྒྱུ་རུ་གསུངས་སོ། །གླེང་གཞི་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་རྣམས་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པའོ། །རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་གཞི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྐྱེན་གླེང་སློང་བ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་རྒྱུད་དངོས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་བདག་ཉིད་ལྷར་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་།བསྙེན་སྒྲུབ་གང་གི་དོན་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་བསྟན་པ་དང་། བསྙེན་པའི་དུས་སུ་མཆོག་ཏུ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་པས། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་བར་བསྟན་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་བུམ་པའི་མཚན་ཉིད་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་གྲངས་ངེས་པས་ཁྲུས་བྱ་བའི་གང་ཟག་ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེའི་དང་པོ་ལས་དཔྱོད་དམིགས་དྲུག་ཡོད་དེ་སྐབས་སྐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་དོ། །གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཅིག་བཤད་དེ། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡི་གནས་དེ་ལ། །དང་པོ་

时与师虽有,仍待殊胜处,故处亦为因。何处闻?“住于金刚”即金刚座菩提树下。虽有此三,须有堪听之器,为眷属圆满。“我闻”含当时与金刚手俱在的十方菩萨及天、母、罗刹等八部众。虽有此四,须有法圆满:初、中、后善,义善、文善,不混杂,遍净、净治、圆满、明晰、梵行等。有才宣说,故为因。说序为使后世人趣入。说续正序及缘起毕。正说续有四:近修、正修前行,六支自生为尊;二修所为之所化者;近修时世尊甚喜住声静虑,示当修之;正修时以瓶相、诵数与受浴人指示修法。第一有六种观察所缘,随处指出。今先说密咒总纲。

ཁོ་ནར་མཆོད་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་གནས་བཅས་ཤེས་རབ་ཅན། །བདེ་གཤེགས་མདུན་དུ་བསམས་ན་ནི། །ཕྱི་ནས་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གྲོལ། །མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཕྲ་བ་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། །བློ་ཡི་སྤྱོད་པ་མདུན་ན་གནས། །བདག་ཉིད་འདི་འདྲ་བཞག་ནས་ནི། །གསང་སྔགས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོས། །བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རབ་ཏུ་བསྡུས། །གཉིད་སྤངས་ནས་ནི་རྣམ་པར་བསམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་། ལྷ་ཡི་དྲུང་ནས་མཆོད་ནས་ནི། །བྱ་བའི་བར་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པ་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་བསམས་ནས་ནི། །ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་ནི། འདུག་ཐབས་དང་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཕྱི་ནས་བྱ་བ་ནས་བཞག་ནས་ནི་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཚིག་རྐང་ལྔ་ལས་མི་རྟོགས་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །གསང་སྔགས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོས། །ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེ་བ་དང་། ལྷའི་གཞི་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། །ཞེས་པ་ནས། རྣམ་པར་བསམ་བྱ་བའི་ཚིག་རྐང་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་གསང་སྔགས་ནི་དེ་དེ་ལྟར་གསལ་བར་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་ཊཱི་ཀར་གསུང་ངོ་། །གཟུངས་འདི་དང་སྦྱར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་བ་ནས། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཞེས་པས་ལྷ་དྲུག་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནས། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྡང་བའི་ཐབས་བསྟན་ཏོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་ཞེས་པ་ནས། ལག་ན་རྡོ་རྗེས་རབ་ཏུ་སྨྲས་ཞེས་པས་ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་བྱ་བ་ནས། ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ། སྒྲའི་ལྷ་དང་ཡི་གེའི་ལྷ་བསྟན་ཏོ། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་བྱས་ནས། །བྱ་བ་ནས། དཔལ་ཀུན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་བརྒྱན། །བྱ་བས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་ནི་སྤྱིའི་རྒྱུད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །

《后静虑》说:“在本尊身所,首先作供。具慧瑜伽者安住,观善逝在前。从外支分解脱,舍不分、能分,微细、不动、明晰,心行安住前方。自身安置如此,以密咒之识熏习,摄束而住定,尽摄命与勤,离睡而观。”前二句示积资;瑜伽者等二句示座式与祈请;其后五句示无分别尊;“密咒识熏”是合自身与尊之真实、修本尊之基;末三句示定尊。佛密在《后静虑疏》明说如此。配本陀罗尼,从“世尊”至“加持”示六尊前祈请;“入金刚定”示无分别尊;“尔时金刚手”至“从金刚忿怒出”示从空性而起之方便;“以金刚心要”至“金刚手宣说”示六尊德;礼三宝至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕 示声尊与字尊;“净一切罪”至“吉祥庄严”示色尊。印尊、定尊从总续了解。

དེ་ལས་གཟུངས་འདིའི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི་དང་པོར་ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་རྣམ་པ་གཉིས་བྱས་ལ། ཀུ་ཤའི་སྟེང་དུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་སྟེ། དེའི་ཆར་གཏོགས་པ་འཐོར་འཐུང་དང་ཉེ་རེག་བྱས་ལ། བདག་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་ལྷ་གང་རུང་དུ་བསྐྱེད་ལ། མིག་གཉིས་སུ་རཾ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་བསམས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཅན་རེ་རེ་བསམས་ལ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པར་བསམས་ལ། ངག་ཏུ་ཧཱུཾ་རིང་བརྗོད་ཅིང་བགེགས་ཐམས་ཅད་བསྐྲད་ཅིང་མཚམས་བཅད་པ་དང་། ནང་གི་ཁྲུས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། བདག་ཉིད་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་ཀྲྀ་ཡ་དོན་གྱི་ལྷ་དྲུག་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོར་བདག་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འམ། ཡང་ན་ཐ་མལ་པའི་ལུས་སམ། ལྷ་གང་རུང་ཅིག་ཏུ་མོས་པ་བྱས་ལ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བདུད་བཏུལ་ནས་ས་གནོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པ་ཅིག་ཏུ་སྐད་ཅིག་གིས་བསམས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་གི་ལུས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སྟོང་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་བསམས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་མེད་པ། འཛིན་པ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སོང་སྟེ་དོགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འོད་ཟེར་རམ་ཕྱག་གིས་རེག་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བསླང་ངམ། ཡང་ན་དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་གིས། བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བསླང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྐུར་བསླང་ངམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་མ་དོར་བ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཅིག་ཏུ་བསླང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་དཔྱོད་ན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི།གཟུང་བ་མེད་པ། འཛིན་པ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདུག་ན། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདུག་པར་དཔྱད་པས། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དབྱེ་བ་མེད་(ལས་,པས་)གཅིག་ཅིང་ཐ་མི་དད་པ་མེད་པ་ཡིན། དེ་མེད་ཙམ་ན་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་གཅིག་ཅིང་ཐ་མི་དད་པར་འདུག །དེ་ལྟར་འདུག་ཙ་ན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ཤེས་

修此次第,先作外内二浴,在吉祥草座安坐,洒饮、净触。自身刹那生任一本尊,两眼各由 〔梵文 raṃ · 藏文 རཾ · 中文 让〕 生一日轮,上有〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུཾ · 中文 吽〕,具智光,由此放光烧障;口长诵〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུཾ · 中文 吽〕,驱障结界。内浴发无上菩提心等,观身为本尊大印。先修事续六尊。信解自为事业金刚萨埵、凡身或任一尊。前方空中刹那观释迦牟尼降魔结触地印、坐狮座。请“世尊加持我身为金刚”,观佛加持己身为空,诸法无所取、无能取,离一切戏如虚空。唯住寂空一边不能利他,恐与声闻独觉菩提无别,于是世尊、菩萨以光或手触令起,或依二者入定之力使自从空性起。可是作色身而起?不是,是不舍一心住空之相,起为具观察的空性心。观察自身真实既无二取、离戏,本尊真实如何?本尊在胜义中也离一切戏。空性相无分,自身与本尊的真实一味无别,彼之真实就是我之真实,反之亦然。

པས་རང་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཅིང་ཐ་མི་དད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །གཅིག་ཅིང་ཐ་མི་དད་པར་བསམས་པ་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་གང་ཐོབ་ན། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རང་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་དང་། གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པ་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསྒོས་ནས་ལྡན་པར་བསམ་མོ། །བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་པས་དགོས་པ་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། བདག་དང་ལྷ་རུ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་འགོག་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སེམས་བྱིན་རླབས་ཅན་ཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་གཞག་གོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་སྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།ད་ནི་སྒྲའི་ལྷ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་རྗེས། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་གློ་བུར་དུ་འབྲུག་གི་སྒྲ་རྣམ་པ་དྲག་པོ་གྲག་པ་ལྟར་བསམས་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། བྱ་བ་ནས་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་བྱ་བའི་བར་དུ་སྒྲའི་རྣམ་པར་གྲག་པར་བསམ་མོ། །སྒྲའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནས་རང་གི་སེམས་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅིག་ཆགས་པར་བསམ་མོ། །དཔེར་ན་གསེར་ཕྱེ་མ་དངུལ་ཆུ་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་བལྟས་ན་ནང་གསལ་བ། ནང་ནས་བལྟས་ན་ཕྱི་གསལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པར་བལྟའོ། །ཡི་གེའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནས་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་གཟུངས་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས། དེའི་སྣ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ། ནམ་མཁའི་མཐའ་གཏུགས་པ་ཁེངས་པ་བྱུང་སྟེ། མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་འཕྲོས་པས། སོ་སོའི་ལས་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་བཀོད། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོས་མཆོད། ཐུགས་དམ་གྱི་རྒྱུད་བསྐུལ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ནས་སླར་ཚུར་འདུས་ནས་ཟླ་བའི་སྟེང་གི་གཟུངས་ལ་ཐིམ། གཟུངས་ཟླ་བ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ། ཞལ་གཅིག་པ། ཕྱག་གཉིས་པ། སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ། །ཕྱག་གཡས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ལས་རྭ་ཕྱོགས་གཅིག་མེད་པ་བསྣམས་པ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་པ། གཡོན་པ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དཀུར་བསྟེན་པ། ཅུང་ཟད་ཁྲོ་བ་ལ་སྒེག་ཅིང་འགྱིང་བག་དང་བཅས་པ། དབུ་རྒྱན་རྩེ་ཕྲན་དང་། རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་སྟེངས་ན་རྒྱལ་པོ་རོལ་པའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པར་བསྒོམ་མོ། །གཟུངས་ཀྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནས་ལག་པ་གཉིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། སྲིན་ལག་གཉིས་ནང་དུ་བཅུག་ལ། གུང་མོ་གཉིས་བསྒྲེང་ལ། མཛུབ་མོ་གཉིས་གུང་མོའི་རྒྱབ་ཏུ་ནས་གང་ཙམ་གྱིས་མ་འབྱར་བར་བྱས་ལ། མཐེ་བོང་གཉིས་དང་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་བསྒྲེང་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་

己尊真实同一何益?本尊自利圆满具金刚七义,利他圆满具四事业。观这些功德熏于自身真实。合二真实既止息自尊有别之想,也使身心具加持。无分别尊修毕。自心住空后的第二刹那,如空中忽发猛雷,观自心发出从礼三宝至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕 的咒声。声尊毕。心明显为字,在世俗菩提心月轮上附着,如金粉附水银;由外见内、由内见外,显如映像。字尊毕。月上陀罗尼放光,光端现无量摧破金刚,充满虚空,通过四业赴六道诸处,净各人业罪障,除苦,安立解脱与一切智。以大供云供十方佛菩萨,劝发本誓,积福智二粮,光收融入月上总持。月与总持转成自身世尊吉祥摧破金刚,一面二臂、青色,右执缺一端之十字杵当心,左金刚拳倚髋,微忿、俊美、雄健,具尖冠一切饰,宝座上王者游戏坐。此处结语称“陀罗尼尊修毕”。继合掌,无名指内入,中指竖,食指在中指后相距一麦粒,拇指小指皆竖,作忿怒五股杵形。

ལྟར་བྱས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་ཏྭ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། སྙིང་ག་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོ་དང་། དཔུང་པ་གཡས་གཡོན་དུ་གཏུགས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས། སྔར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་པ་ལ། དེས་གཞན་དབང་གི་ལྷ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གྲུབ་པའི་ལྷ་དངོས་གཅིག་ཏུ་བསམ་མོ། །ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནས་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་གསལ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་ན་ཀྲྀ་ཡ་ལུས་ཀྱི་ལྷ་དྲུག་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཡང་ན་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མཚན་མ་ཡང་ཟེར་ལ། ལག་པའི་འདུ་བྱེད་ལ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། འདིའི་སྐབས་སུ་མཚན་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ་ལྔ་ལ་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ།བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེ་བ་ཡན་ཆད་འདྲའོ། །བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེས་པའི་རྗེས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསམ་མོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་མཐིང་གཅིག་བསམ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་འདུས་པ་ལས། ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་རྩེ་མོ་གྱེས་པ་ནག་པོ་ཞིག་ཏུ་བསམ་མོ། །དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་གཟུངས་{རིངས་སམ,རིང་ངམ}། ཡང་སྙིང་ངམ། རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བཀོད་ལ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྒྲའི་རྣམ་པར་གྲག་པར་བསམས་ཏེ།ནམ་མཁའ་ལ་ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་བྱ་བ་ནས། ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་བྱ་བའི་བར་དུ། སྒྲའི་རྣམ་པར་གྲག་པར་བསམ་མོ། །སྒྲའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེའི་རྗེས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དེའི་ལྟེ་བའི་སྟེང་ན་གཟུངས་སྔགས་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །གཟུངས་ཀྱི་ལྷ་གོང་དང་འདྲའོ། །བར་འདིར་ཡང་། ཕྱག་རྒྱ་གནས་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་པས། ལྷ་བདུན་དུ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱག་རྒྱར་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལྷ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་ནི། སྤྱིའི་རྒྱུད་ལས་ཁ་བསྐངས་པ་ལས། བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་འདི་ནས་ནི་མ་བཤད་དོ། །ཀྲྀ་ཡའི་དོན་གྱི་ལུགས་རྫོགས་སོ།། །།ཡང་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལེགས་ཏེ། བླ་མ་ཡང་གསུང་། རང་གི་འདོད་པ་དང་ཡང་མཐུན་པར་འདུག་པས་ན། དེས་ན་འདི་

诵〔梵文 oṃ vajra jva lā ya tva · 藏文 ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་ཏྭ་ · 中文 嗡 瓦吉拉 吉瓦 拉 雅 特瓦〕,触心、喉、顶、左右肩加持。此前为遍计尊,今观为依他起、由因缘所成的真实本尊。印尊毕。反复明观身色、标帜,是定尊。定尊毕。事续身六尊修毕。又一种修法:“印”既可指标帜也可指手势,此处取标帜义,按另一编次修印尊。至合自身与尊真实,仍同前。从胜义觉心观自心为世俗觉心月,其上一个深蓝吽,放收光而成黑色忿怒五股杵,股尖张开。杵心月上置长陀罗尼、近心咒或部心咒。观自心以声音显现,从礼三宝至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕 遍响虚空,为声尊;再观咒字于杵心明显即字尊。陀罗尼尊同前。中间亦说以印加持五处。如此岂成七尊?非,二印同一体。分别尊亦同前。印尊与定尊据总续补足,本别续未说。事续义之轨则毕。

ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐད་ཅིག་གིས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བསམས་ཏེ། རང་ཡི་དམ་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ལུས་སུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་ལུས་ལྷ་གང་ཡང་རུང་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་བྱས་ལ། སྙིང་ག་དང་ངག་དང་། མིག་དང་། དཔྲལ་བ་དང་། སྤྱི་བོར་ཨ་དང་། བྷི་དང་། ར་དང་། ཧཱུཾ་དང་། ཁཾ་སྟེ། དཔའ་བོ་འབྲུ་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱས་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་ལྷ་རུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཅིག་ཏུ་བསམ་མོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལུས་ཅན་ནམ། མི་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། །བྱིན་རླབས་དང་པོ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བདག་ཉིད་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅིག་བསམ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་མཐིང་ནག་ཅིག་བསམ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་འདུས་པ་ལས། ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གདེངས་པ་ནག་པོ་ཅིག་ཏུ་བསམ་མོ། །དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་བཀོད་ལ། ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་གཏད་དེ་ཅུང་ཞིག་མཉམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ལྷ་གཞན་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་ནས། མདུན་དུ་ལྷ་གཞན་ཞིག་བསྒོམས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། མི་གཡོ་བའི་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཁྲོ་བོ་མི་གཡོ་བར་བསྒོམས་ལ། མདུན་དུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་བསྒོམས་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཡི་གེ་འབྲུ་བཅུ་པའི་སྔགས་བཀོད་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཡི་གེ་བ་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་བསྒོམས་ལ། མདུན་དུ་ངན་སོང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་གཟི་བརྗིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བསྒོམས་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཤོ་དྷ་ན་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བསམས་ལ། འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཅེས་པ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང་ཆོ་ག་འདི་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱ་བར་མི་བདེན་ན་ཡང་། རང་གི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྱུར་བ་ལས་དགོངས་པ་མཉམ་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་རྟེན་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད། རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣམ་པར་དགོངས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་ལ་ཡང་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འདྲ་བར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་ཆོ་ག་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་ལྷར་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་ནས། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དང་བུམ་པའི་ནང་དུ་གདན་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་

又可如下,尤其善,是上师所教,也合我意。刹那观世尊在前空,请加持自己成为自己的本尊:“愿世尊加持我身成任一本尊。”于心、口、眼、额、顶各置 a、〔梵文 bhi · 藏文 བྷི · 中文 比〕、〔梵文 ra · 藏文 ར · 中文 拉〕、吽、〔梵文 khaṃ · 藏文 ཁཾ · 中文 康〕 勇士五字加持,或用〔梵文 oṃ āḥ hūṃ · 藏文 ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ · 中文 嗡 阿 吽〕。观自身与本尊不可分,或观为金刚身具不可断等德。初加持属事续法。自为任一尊,心月上观深蓝黑吽,放收光成扬举的黑色忿怒五股杵,杵心月上安种子。心专注忿杵,稍住等持,即金刚定,故说“入金刚三摩地”。自观一尊,前观另一尊而诵,有相违吗?没有。《不动仪轨》教自观不动忿尊,前观释迦,二者心中布十字咒而诵。《净恶趣续》教自从 ba 字观为释迦,前观净恶趣威德王,心月安净治咒等,放收光而诵。《集要》说即使不能循广仪尽作,也可转自尊定而齐等其意,把塔、供具等皆观为法界自性,于塔等作广仪亦不相违。同样,此无相违。六支自生圆满。

སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། དེ་ནས་ལྷའི་ཕྱི་ནས་འོངས་པའི་བགེགས་དང་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལཱའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྐྲད་པ་དང་། རིག་པས་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་དང་། གདན་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤྱན་དྲངས་པ་མ་འཁྲུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དབུལ་བ་དང་། དེ་ནས་བགེགས་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། དེ་ནས་བཟླས་པ་བྱས་ཏེ། བསྙེན་པའི་དུས་སུ་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་བྱའོ། །སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་བཟླས་བརྗོད་དམིགས་པ་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་བཞིས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ནོར་བུ་ལག་པ་གཡས་པས་བླངས་ལ། སྙིམ་པར་བཅུག་ལ། བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་བའི་སྔགས་བཟླས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཡུམ་གྱི་སྔགས་བཟླས་སོ། །ནོར་བུ་རེ་རེ་ནས་དྲང་ཞིང་མགོ་མཇུག་ཏུ་ཡང་ཕྱག་བྱའོ། །རང་གི་སྙིང་ག་ན་གནས་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ལྷའི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། རང་གིས་བཟླས་པར་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཀོད་ནས། མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་བལྟས་ཏེ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གམ། ཤུ་བུའི་སྦྱོར་བས། །ཧ་ཅང་མི་མྱུར་མི་དལ་བར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བརྗོད་ཅིང་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་འདི་སྐད་ཅེས། །བློ་ལ་སྐྱོན་མེད་བྱས་ནས་སུ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དག་པ་ལ། །མཉམ་པར་གཞག་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །བཟླས་བརྗོད་དུས་གསུམ་དག་ཏུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །སོ་དང་མཆུ་ནི་ལེགས་སྦྱར་ཏེ། ལྕེ་རྩེ་ཧ་ཅང་མི་བསྐྱོད་པར། །སྒྲ་སྤངས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག །ཆོ་ག་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཤུ་བུའི་བཟླས་བརྗོད་ནི། །འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་འདོན་པ་ན། དྲུང་ན་འདུག་པ་སུས་ཀྱང་མི་ཐོས་ཙམ་དུ་བྱའོ། །རྟོག་པ་ངན་པ་རྣམས་བསལ་ཏེ། །ཡིད་ཀྱིས་གསང་སྔགས་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་བསམས་ཏེ། །མཁས་པས་བཟླས་བརྗོད་བརྩམ་པར་བྱ། །བཟླས་བརྗོད་བྱེད་ཚེ་མི་དལ་མི་མྱུར་ཞིང་། །སྒྲ་ཆེ་མ་ཡིན་ཧ་ཅང་ཆུང་བའང་མིན། །སྨྲ་བཞིན་མ་ཡིན་གཞན་དུ་ཡེངས་བཞིན་མིན། །གུག་སྐྱེད་ཀླད་ཀོར་ཚེག་དྲག་ཉམས་པར་མིན། །ཚུལ་ནི་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཡོན་ཏན་ནི། །བཟླས་བརྗོད་མེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རླུང་གིས་སྦར། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་མེ་ལྕེས་བསྐལ་པའི་སྡིག་དཔུང་བསྲེག །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདས་པའི་སྔོན་རོལ་ནས། །མཚམས་མེད་ལྔ་ལ་སོགས་ཏེ་མི་

生宫、瓶中生座、迎智慧萨埵,以橛咒等驱随尊而来的障;为令欢喜,示誓句印、献座,示本尊根本印以辨所迎。依次献供,施食子与障类、护方者,继持诵。近修修住声静虑;正修以三所缘、四支持诵。右手取珠,掬于掌中,诵甘露法咒,再诵佛母咒。逐珠牵过,首尾作礼。自心月与尊心月轮依次布所诵咒字,如亲见,依金刚语或微声,不疾不徐。《根本续》说:“令心无过,专注清净咒字,等持一趣,三时持诵。”唇齿善合,舌尖不大动,离声为金刚语,可配一切仪轨。微声持诵时虽发字而旁人听不见。遣恶分别,以意反复明念密咒相,智者乃诵。不缓不急,音不大不极小,不边说话、不散外,曲、长、鼻音、强点等字音符号不失。其德如诵火为戒风吹燃,大精进焰烧劫积罪聚。

དགེ་བཅུ་སྤྱད་པའི། །སྡིག་པ་གང་ཡིན་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་འབྱང་བར་བྱེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། །གསང་སྔགས་དངོས་སུ་བདག་ཉིད་འདོན་ཀྱང་། །ལྷའི་སྐུས་འདོན་པར་བསམ་མོ། །བཟླས་བརྗོད་ཚར་རེ་ཞིང་སྤྲོ་བསྡུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་བཟླས་སོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ས་བོན་ལས། །འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྷའི་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྤྲོས་པས། བགེགས་དང་ལོག་འདྲེན་ཐམས་ཅད་དང་། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པར་བསམ་ཞིང་ལྷའི་སྐུ་དེ་ཚོའི་ཞལ་ནས་གསང་སྔགས་འདོན་ཙམ་ན།དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣ་བར་རྒྱོབ་རྒྱོབ་སོད་སོད་ཟེར་བར་ཐོས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་བཟླས་བརྗོད་ཟིན་ནས། བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོ་གང་ཡང་རུང་བས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཤེགས་སུ་གསོལ། རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའི་ལུགས་རྫོགས་སོ།། །།སྤྱིའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དང་པོར་བདག་ཉིད་ཆོས་དྲུག་གིས་ལྷར་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་

“无数过去劫所作五无间等十不善,以持诵净除。”虽自己实诵,观为本尊口诵。每一遍放收,利益众生而诵。或由杵心种子放五色光、无量不可思议尊身,观燃尽障、邪导和实执。诸尊出咒声,彼等耳中闻“击、击,杀、杀”。持诵毕,以任何合适赞王赞。浴等依沐浴仪轨。请智慧萨埵归,自住尊慢。诸总续观法轨则毕。总续分类及现证道次第毕。

བརླབས་པའི་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ནི། མཚན་གྱི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་ཞེས་པ་ནི། དེ་གཤེགས་པའི་གནས་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི། དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་ལ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔས་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མེ་བདུན་ཆུ་གཅིག་གིས་བཤིགས་པར་མི་ནུས་པས་ན། རྡོ་རྗེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀྲྀ་ཡ་སྤྱིའི་རྒྱུད་ལས་བཞུགས་ཚུལ་གསུམ་སྟེ། བཀྲ་ཤིས་པའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་། པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་གསུམ་ལས་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཞུགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཞུགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པ་དང་། འཆད་པས་བཞུགས་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བཞུགས་པ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་བཞུགས་པའོ། །སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་བགྲངས་པ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པའོ། །གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་འཆད་པས་བཞུགས་པའོ། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་དག་ལས་བཞུགས་པ་གཉིས་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བཞུགས་པའོ། །ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་བཞུགས་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་པ་དང་། ལྷ་ལ་སོགས་པ་འོང་བ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་བཞུགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་གདན་དེ་ལ་བཞུགས་ཏེ། གཟུངས་འདིས་བདུད་བཏུལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །བདུད་ཇི་ལྟར་བཏུལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲོད་ལ་བདུད་བཏུལ་ནས། ཕྱག་གཡས་པ་ལན་གཉིས་སུ་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཤིག་སྟེ། ལན་ཅིག་བདུད་ཀྱི་དམག་བྱུང་སྟེ། ཕྱག་སྤྱི་བོ་ལ་བསྐོར་བས་རལ་གྲི་མེ་ཆེན་པོ་མཆེད། རབ་ཏུ་མཆེད་ཀུན་ཏུ་མཆེད་པ་ཅིག་ཏུ་བདུད་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ་བདུད་ཀྱི་དམག་ཕམ་པར་བྱས་སོ། །ལན་ཅིག་བདུད་ཀྱིས་ངན་སྨྲས་བྱས་ནས། ཁྱོད་ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ཞིང་། {བརྫུན་,རྫུན་}པོའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་བསགས་དགོས་ལ། ས་བཅུ་ཡང་མཐར་ཕྱིན་དགོས་སོ་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་སོ་གསུངས་པས། འོ་ན་ཁྱོད་ལ་ཆེ་བཞི་དང་། དཔང་པོ་སུ་ཡོད་ཟེར། དེའི་ཚེ་ང་ལ་ཆེ་བཞི་དང་དཔང་པོ་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡོད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་གཡས་པས་ལན་ཅིག་བརྡབས་པས། ས་གསེབ་ནས་སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་ལྟེ་བ་ཡན་ཆད་འཐོན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མད་དོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་མད་དོ། །{བརྫུན་,རྫུན་}གྱི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ཏེ།ཡང་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། ས་ཆེན་པོ་འདིའི་སྟེང་དུ་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་བསགས་སོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུའོ། །ས་བཅུ་ཡང་རིམ་གྱིས་བགྲོད་དེ། མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་ཟེར་རོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ས་གནོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཅིག་བསམ་མོ། །

今释六法自生之前怎样祈请加持。“世尊”如释题。“住于金刚”:如金刚石五大不能害,佛所住处七火一水不能坏,故名金刚。事续总续三种坐:吉祥、莲花、金刚跏趺,此为金刚跏趺。又安住有威仪、说法、等至、内正安住四种。身一切事业属威仪住,语事业属说法住,意事业有后二住,恒平等故为定与等至住;以大悲观世、天等前来,是内正安住。即佛在此座,依陀罗尼调魔、转轮等。怎样降魔?黄昏时佛右手两度离等持印。一次魔军来,佛手在顶上旋,魔见大火之剑遍燃,魔军败。又一次魔辱骂:“你非真佛,是假佛!成佛须三无数劫积二资粮,圆满十地。”佛说已如此作。魔问有谁作证,佛说大地为证,右手一击,地母自地踊出,露身至脐,说:“世尊诚然!善逝诚然!非假佛,是真佛。他在大地上于三无数劫积二资粮,次第行十地而圆满。”故观佛结触地印。

སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་ནི། བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཐོགས་པས་ན་ལག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔ་གསང་བའི་ཐིག་ལེས་འཛིན་པས་ན་ལག་ན་རྡོ་རྗེར་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གསང་བ་དང་། མིང་གི་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་རུ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཆེན་པོ་ཅིག་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གཅིག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ཙམ་གྱིས་གསང་བའི་དབང་ཐོབ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་མི་དགོས་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པས་གསང་བའི་དབང་ཐོབ་བོ། །དེའི་མོད་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བྱུང་སྟེ། དེའི་མོད་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། མཆོད་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ཁྱེར་ནས་འོངས་ཏེ། མཆོད་པ་ཆེན་པོས་མཆོད་དོ། །དེས་ནི་མིང་གི་དབང་ཐོབ་པའི་རྟགས་སུ་ལག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་གཏད་པས་ཀྱང་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལུས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་དུས་ནའོ། །ད་ལྟར་ནི་སྒྲུབ་པ་པོའམ་ལས་ཀྱི་ལྷ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འམ། ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བ་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ནི་ཆོ་ག་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་བདག་ཉིད་

“以佛力”即加持力。“金刚手”因手持杵,或以秘密明点执五智,故称。又说,为灌普贤秘密顶与名顶,大金刚持在南方大城化现众宝宫,与十方如来同在,以胜解摄十方如来一切智慧为一,加持成一五股智慧金刚,交普贤手中。才一交付,普贤即得秘密灌顶,无须开示,刹那间同时悟如来身语意无量不可思议秘密。当时帝释等住处传声:“菩萨普贤已成金刚手。”众持大供来供。以掌中所授杵标得名灌顶,也称金刚手。“一切身”是指彼时;今则指行者、事业金刚萨埵或随一本尊。“加持为金刚”是加持为空性,修无分别尊。以上示六支自生前如何祈请。

ལྷར་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པའི་ཞར་ལ་འབྱུང་བ་ལྡང་བའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས།དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དབྱེར་མེད་པས་ན་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་ལུགས་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱའོ། །བཤད་ལུགས་ཐ་མའི་སྐབས་སུ་རང་ལྷ་གང་རུང་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ། ཧཱུཾ་ཡིག་བལྟས་ཏེ་དེ་འཕྲོ་འདུ་ལས་ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ལྟེ་བ་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་ཅིག་བསམས་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་གཏད་ནས།ཅུང་ཞིག་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་ན། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྙོག་མ་དང་བྲལ་ནས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མི་འབྱུང་བར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལྟར་དང་སྟེ། མ་སྙོམས་པ་མེད་དེ། སྙོམས་པར་གནས་སོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པའི་རྗེས་དེ་ནས་ཞེས་པའོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི། གོང་དང་མཐུན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་པ་ནི། དངོས་སུ་འོད་ཟེར་རམ། ཕྱག་གིས་རེག་པའམ། སེ་གོལ་གྱི་བརྡས་བླང་བའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི། དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དབང་ངམ་སྟོབས་ཀྱིས། བདག་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བསླང་བའོ། །དཔེར་ན་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བར་མི་ནུས་པས། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་བསླང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་པ་ནི།

观自真实无分别尊,兼说如何从中起。“入金刚三摩地”,金刚是法身空性;三摩地是心一趣反复向空性所缘。坚住空定、不可分割,故金刚定;或因空性与己不可分。前二解释传统谓修无分别尊;最后一说是自成本尊,心月上吽放收成忿怒五股杵,杵心标吽,一心反复专注而稍住。“等至”即观空时离昏沉掉举的浊垢,贪等烦恼不起,澄如大海,无不平等而平等住。“尔时”是观空之后;金刚手同前。“以佛力”是以光、手亲触或弹指示意令起。“佛菩萨加持”是依他们入定之力令我起定。如十地菩萨贪空乐,未能利他,十方如来光劝,从空性起而作利生事。

སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཏགས་ནས་བཤད་དོ། །འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཏགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཡོད་དེ། འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་ན་ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་དངོས་ལ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཕ་ལམ་དེས་ཕར་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་འབིགས་ཤིང་འཇོམས་ལ་ཚུར་ལ་ནི་གནོད་པར་མི་ནུས་པ་དང་། ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཕར་ལ་ནི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཅིང་འཇོམས། ཚུར་ལ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེས་ཀྱང་ཕར་ལ་དངོས་པོ་དང་། མཚན་མར་འཛིན་པའི་མཐའ་དང་བདག་དང་གཞན་གྱི་མཐའ་དང་། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཐའ་དང་། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཇིག་ཅིང་འཇོམས་ལ། ཚུར་ལ་ནི་གང་ཆོས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གང་གིས་ཀྱང་བཤིག་ཅིང་འཇོམས་པར་མི་ནུས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་བཤད་ལུགས་དང་པོའི་སྐབས་སུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བར་བའི་སྐབས་སུ་ཐུགས་མཚན་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བཤད་ལུགས་ཐ་མའི་སྐབས་སུ་ནི། བདག་ཉིད་ཐུགས་ཀར་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་སྤྲོ་བསྡུ་ལས། ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་བསམས་ལ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལས་བྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོའི་སྐབས་སུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔ་མའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེ་བའི་སེམས་ཕྱི་མ་བྱུང་བའོ། །བར་པའི་སྐབས་སུ་སྒྲའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་བའོ། །ཐ་མའི་སྐབས་སུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བའི་ཡི་གེ་ལས། འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ་དང་།ལྷའི་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཁེངས་པ་བྱུང་ངོ་། །བྱུང་ནས་ཅི་མཛད་ཅེ་ན་འཕགས་པ་མཆོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེས་ན་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམ་པ། ལྡང་བའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་

空性定何以名金刚忿怒?依相似法性安名。也可实指忿怒杵。宝金刚石能穿摧诸宝不为他害;大威德等金刚忿尊摧尽对物相的分别,自不受害。法身空性亦破实物相执、自他、断常、能所、有无的一切边,自己不为任何法所摧。初说为空性定,中说为心间金刚忿怒标帜,末说为自心〔梵文 hūṃ · 藏文 ཧཱུཾ · 中文 吽〕放收所观的一股忿怒杵。“从……出”,初说由前平住空性的心出后具观行之心,合己尊真实;中说生声尊等;末说自身入金刚定为亲因,诸佛菩萨加持为助缘,从忿杵心字生五色光、无数尊身,充满虚空。出生后作何?供诸圣、利有情。无分别尊与出定方便释毕。

ཏོ།། །།ད་ནི་ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ། བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེས་པ་ལས། ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཐོབ་པ་བསྟན་ཏེ། ཡོན་ཏན་ནི་གཉིས་ཏེ་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རབ་ཏུ་སྨྲས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྙིང་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའོ། །ཡང་ན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རིམ་པ་དུ་མའི་ནང་ན་འདུག་པ་ལ་ཡང་ཟེར་ལ། འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ཟེར་ལ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་ཟེར་བ་ལས། འདིར་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན་སྙིང་པོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ན། ཞི་བས་མི་ཐུལ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ། ཁྲོ་བོའི་སྐུར་སྤྲུལ་ནས་ཀྱང་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་ལ། །ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལས། །ཁྲོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་གཞན་ཁོ་ན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིས་ནི་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་གཅད་པ་དང་། མནན་པར་ཡང་ནུས་ལ་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་གཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ལ་རིག་སྔགས་གཞན་གྱིས་གཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་པས་ན་ཡང་། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །འོ་ན་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་སྨྲས་སོ། །མི་གསུང་བར་སྨྲས་ཏེ་གསུངས་པ་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། ཏེ་ཞེས་ནི་སྒྲ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། འདིར་ཚིག་གི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གི་ལྷག་མ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཚིག་གི་ལྷག་མ་ནི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྟོན་པའི་སྒྲའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གཉིས་པ་ནི། རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་དང་། གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཛད་པ་རྣམ་བཞིའོ། །རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་ནི་མི་ཆོད་པར་བྱ་བ་ནས། ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕམ་པ་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མཛད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། དྲག་པོ་དང་། དབང་དང་། རྒྱས་པ་དང་། ཞི་བའོ། །དེའི་དང་པོ་དྲག་པོའི་མཛད་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་ནས། གདོན་ཐམས་ཅད་རླག་པར་བྱེད་པ་བྱ་བའི་བར་དུ་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དབང་གི་མཛད་པ་ནི་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་འགུགས་པར་བྱེད་པ། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་གཉིས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱས་པའི་མཛད་པ་ནི། མ་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་བྱ་བ་ནས། རྒྱས་པ་བྱ་བའི་ཚིག་རྐང་པ་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་བའི་མཛད་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲུང་པ། ཞི་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྨུགས་པར་བྱེད་པ་དང་། རེངས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ནི་སྔ་མའི་བརྒལ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྒོལ་ཏེ། གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། སྒྲའི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ན། གཟུངས་འདིའི་ནང་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་

合自身、本尊真实,获六尊二德:自利为金刚七义,利他为四业。“以金刚心要宣说”:金刚为空,心要为大悲眷念有情而不住涅槃边。又心要可指层层之内、果实、最胜,此处指最胜。寂静法不能调者,化忿怒身调伏。续说:“极怒猛厉者,寂静不能利益;诸如来由智慧方便瑜伽而作忿怒。”又此密咒胜他明密咒,能断、镇一切他咒,又解他咒所断等,自身不为他咒截断。为何不说“说了”却说“说而……”?藏文 te 有二用,此处表示尚有余文,即将下说二德。七金刚义自不可断至处处不败。四业为猛、摄、增、息。猛业由“怖一切有情”至“灭一切祟”八句显示;摄由召部多、使一切明咒作业二句显示;增由“令未成皆成”至“增”四句;息由“守护一切有情”“息”二句;昏沉、僵止则以答前疑难的方式解释。

བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། སྒྲའི་ལྷ་སྒོམ་པ་མི་སྟོན་པར། ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་པ་ཅི་ལས་དགོངས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་དེ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་བཞིན་དུ་སྒྲའི་ལྷ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་ཀྱི་སྒྲའི་ལྷ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་གཞན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྲེས་པ་ལས། ལྷ་དྲུག་ལ་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དེའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷ་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། ལྷ་དྲུག་གི་རང་དང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་ཀྱི། སྒྲའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་མ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་ནི། མི་ཆོད་པ་བྱ་བ་ནས། མ་ཕམ་པ་བྱ་བའི་བར་དུ། ཚིག་རྐང་བདུན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན། མི་ཆོད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན་མི་ཤིགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན། བདེན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན་སྲ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་དུས་དང་། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པས་ན། བརྟན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་མའམ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ན། ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མི་གནོད་པ་ལ། དངོས་པོར་ལྟ་བའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་བདུན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་

总续通常修无分别尊后指示声尊等,为何本陀罗尼先说六尊功德?其意是如无分别尊具二圆满,礼三宝等声尊及其余尊,也皆具二圆满。因此在无分别尊后先说六尊的两种功德,修声尊等已寓其内。又合己尊真实后,自真实也有六尊自他二德,为使人明白这个而如此安排。七义七句:法身空性不受生苦故不可断,不受老苦故不可坏,不受病苦故真实,不受死苦故坚硬;一切时位不受轮回苦故坚固,摧一切相与事物故无碍,轮回苦不能害而能破一切实见相,故处处不败。自利七义释毕。

མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་དྲག་པོའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ནས། སརྦ་མ་ནུ་ཤཱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཇི་ཙམ་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད། བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་ཁྱབ་པས་སྐྱེ་འགྲོ་སྲོག་གིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ། །སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསང་སྔགས་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་འདི་བསྒྲགས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇིགས་པ་དང་། བག་ཚ་བ་དང་། སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་མི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་དོ། །དཔེར་ན་བདུད་རྣམས་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་པའི་དོན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་བཀའ་བསྒོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རི་རབ་རིའི་རྩེ་མོ་ཁོང་བུ་བརྩེགས་པའི་ནང་དུ། ཕྱེད་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པའི་ཞབས་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང་། སྨིན་མཚམས་གཉིས་ནས། ཁྲོ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་པ་གསུམ་སྤྲུལ་ཏེ། བདུད་ཀྱི་ཁང་པར་གཏང་སྟེ། ཁྲོ་བོ་དེ་གསུམ་གྱིས་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁང་པར་མེ་རབ་ཏུ་འབར་ཀུན་ཏུ་འབར། ཤིན་ཏུ་འབར་བར་བྱས་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་སྨད་པར་བྱས་ནས། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས། དེ་རྣམས་ན་རེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པར་གཞལ་མེད་ཁང་འདི་དག་མི་གཡོ་ན། འདི་སུའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། བདག་ཅག་གིས་བལྟ་གོར་མ་ཆག་སྙམ་སྟེ། བལྟས་པས་ལྷའི་བུ་དེ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པས་གཽ་ཏ་མས་ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་གཟུངས་གསུངས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། གཽ་ཏ་མ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། དེ་ལ་སྐྱབས་ཚོལ་དུ་འདོང་ཟེར་ཏེ། གཽ་ཏ་མའི་དྲུང་དུ་འདོང་ཟེར་ནས། གཽ་ཏ་མའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བདག་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ་བྱས་པས། ངས་བསྐྱབ་པར་མི་ནུས་པས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིག་གསུངས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། བདག་ཅག་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ་བྱས་པས། ངས་བསྐྱབ་པར་མི་ནུས་པས། ངས་སྤྲུལ་པའི་ཁྲོ་བོ་གསུམ་ཡོད་པས། དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ཤིག་གསུངས་པ་དང་། དེ་གསུམ་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། བདག་ཅག་ལ་བསྐྱབ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། ངས་བསྐྱབ་པར་ག་ལ་ནུས་ཀྱིས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་མི་བྱེད་པར་ཁས་ལོང་ཤིག །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིག །སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །བྱས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་བྱས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བར་ཆད་མི་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ་བཙུད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་

今释利他四事业,先说猛业。“一切有情”,依印度语引 sarba ma nu shā,凡器世界所遍处,情世界亦遍,含摄一切有命者。“令怖”指宣说示无我的密咒,使有情惧、畏、毛竖、心不悦等,以此引入佛教。例如世尊为使魔入教,敕金刚手行事。世尊与金刚手半跏趺坐须弥山顶楼阁中,从右脚拇趾与两眉间化出三位极怒猛尊,遣至魔宫。三尊毛孔放光,使其宫殿猛焰周遍,魔身衰败,受大苦。他们想:“无因无缘,宫殿不会震动,是谁的神足变化?必须查看。”诸天子有神通,见是瞿昙宣说《楼阁陀罗尼》的神变。便说:“瞿昙有大悲,往求庇护。”至佛前请救。佛说:“我不能护,去皈依金刚手。”金刚手说:“我不能护,我所化三忿尊在,可往其前。”三尊又说:“我如何能护?皈依三宝,承诺不障佛教,发菩提心,即能脱苦。”众异口同声皈依三宝,许不作障,发心,由此脱苦。如是经由恐怖令入教,利益有情。

དང་སྦྱར་ཏེ། དྲག་པོའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་པ་དང་། སྔངས་པར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་པོས་སྒྲ་བསྒྲགས་པས། གཅན་གཟན་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཇིལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་། བདུད་དང་ལོག་འདྲེན་གྱི་གནོད་པ་བྱེད་དུ་འོང་བའི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་རྩེ་འཇིལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དྲག་པོའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་དོན་ལ་བྱ་བར་སེམས་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་ནུར་ནས། ཤེས་པ་རྩེ་འཇིལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འོད་མོག་མོག་པོར་བྱས་ཏེ། རྩེ་འཇིལ་བ་ལྟ་བུའམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོས་དམག་གི་དཔུང་འཇོམས་པ་ལྟ་བུའོ། །རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། ལྷ་མོའི་སྐུ་མདོག་དང་། གཟུགས་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་ལྷ་དང་། དེའི་སྟོན་པའི་སྒྲ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། དེ་སྦྱིན་སྲེག་གི་སྒོ་ནས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་གྲོ་གའམ་ཤིང་ཤུན་ལ་བྲིས་ཏེ། ཐབ་ཁུང་གྲུ་གསུམ་མཐའ་མ་ཟླུམ་པོ་བྱས་ལ། དེའི་ནང་དུ་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ལ་མེ་བཏང་ལ། མེ་ལྷ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་བ་ཅིག་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་ལ་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ལྷའི་ཕོ་བྲང་བཅས་ལ། མེ་ལྷའི་ཁ་ན་མར་ལ་བརྒྱུད་ནས་ལྷ་ལ་ཕུལ་ཏེ། གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་དབུལ་པོའི་རལ་གྲིས་གཏུབས་ཏེ། དུག་ཆུར་བཅུག་ནས་མེ་རུ་བསྲེག་ཅིང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭཱ་ལཱ་ན་ཡཱ་ཆེ་གེ་མོའི་རིག་སྔགས་ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་མེའི་ནང་དུ་བསྲེག་གོ། །དེ་ལྟར་ལན་ཉི་

又把大力密咒配事业咒行猛业,则诸有情怖畏惊惧,如兽王吼令小兽怖。“威慑一切有情”,令王刑、魔、邪导等一切加害的意图失锋。配事业咒行猛业,拟作王刑或魔外道之害者心识退却,失其锐气。如佛光令天光黯淡,如转轮王摧军。“一切明咒”含天女身色、形相与标志,及表示它们的声、印等。“断”以护摩为例:将他人明咒写于桦皮或树皮,在外缘圆的三角炉中燃有刺木,迎极忿怒火神,献他人明咒等;于其心设本尊宫,由火神口以酥供尊。将所书他咒截断、入仪用液而焚,念断咒〔梵文 oṃ vajra jvālānayā · 藏文 ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭཱ་ལཱ་ན་ཡཱ་ · 中文 嗡 瓦吉拉 吉瓦拉纳雅〕、某某的明咒、〔梵文 cchinda cchinda māraya hūṃ phaṭ · 藏文 ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། · 中文 加奇恩达 加奇恩达 玛拉雅 吽 帕特〕。

ཤུ་རྩ་གཅིག་གམ། ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་བྱས་ན། གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དྲག་པོའི་ལས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ན། གང་གཅད་པར་བྱ་བའི་འདོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུས་མཚོན་རྣོན་པོ་ལ་ལེགས་པར་མ་བཟུང་བ་ལྟ་བུའོ། །རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། གོང་དང་འདྲའོ། །གནོད་པར་བྱེད་བ་ཞེས་པ་ནི། རིག་སྔགས་མནན་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། །དེ་ཡང་རིག་སྔགས་གྲོ་ག་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡོང་རོས་ཀྱིས་བྲིས་ཏེ། དྲིལ་ལ་སྐུད་པ་སེར་པོས་དཀྲིས་ཏེ། རྡོ་ལེབ་གཉིས་ལ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་རེ་རེ་བྲིས་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བཅུག་ལ། རི་རབ་ལྕོག་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་ཅིག་གིས་མནན་ཞིང་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ། ཆེ་གེ་མོའི་རིག་སྔགས་སྟཾ་བྷ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ནན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་མནན་ན། རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་མནན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གཉིས་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བཅིངས་པ་དང་། གདབ་པར་ཡང་བྱའོ་གསུང་ངོ་། །རིག་སྔགས་བཅིང་བར་འདོད་ན། བུ་མོ་གཞོན་ནུ་མ་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ། གྲོང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་ཕོག་པ་ཅིག་ལ། ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་འཁལ་དུ་བཅུག་ལ། གཅིག་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་མདུད་པ་བརྒྱབ་ཅིང་། གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་བྲིས་པ་དེ་རུ་གཞུག་ཅིང་། སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་ཆེ་གེ་མོའི་རིག་སྔགས་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་། མདུད་པའི་བར་དུ་བཅུག་པས་རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་བཅིངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུར་བུས་གདབ་པར་འདོད་ན་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་སྤྲ་ཚིལ་ལ་བྱས་ཏེ། དེའི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་རྣམས་སུ་ཕུར་བུས་གཟུགས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ལྷའི་གཟུགས་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་གར་བཙུགས་ན་རིག་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཕུར་བུས་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ། །རིག་སྔགས་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རིག་སྔགས་དང་། གསང་སྔགས་དང་། སྒྲུབ་པ་པོའི་ངག་དང་ལྷའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་གསུང་ངོ་། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་མནན་པའི་ལས་བྱས་ན། གང་མནན་པར་འདོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མནན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རི་རབ་ལྟ་བུའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི།

作护摩二十一或一百零八遍,文称可断他明咒。又配事业咒作猛护摩,可成所欲断,如人未善持利刃。“一切明咒”同前。“作损害”谓镇压明咒。在桦皮等上书咒,卷起,以黄线缠,置各画十字杵的两块石板间,以具八峰须弥山像镇之,咒末加〔梵文 staṃ bha ya staṃ bha ya nana hūṃ phaṭ · 藏文 སྟཾ་བྷ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ནན་ཧཱུཾ་ཕཊ། · 中文 斯达姆 巴 雅 斯达姆 巴 雅 纳纳 吽 帕特〕。断、压只是举例,还说缚与钉橛。欲缚,令具誓句、未经世俗性事的少女纺五色线,合股打金刚结,将所写他咒纳入结间,持〔梵文 bandha bandha hūṃ phaṭ · 藏文 བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ · 中文 班达 班达 吽 帕特〕。橛法,以蜂蜡造他明咒之像,在心等处安橛,配〔梵文 kī li kī lā ya hūṃ phaṭ · 藏文 ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ · 中文 基 利 基 拉 雅 吽 帕特〕。明咒亦是举例,世间、出世间明咒、密咒、修者之语、本尊像等皆在所说断等范围。配大力密咒、镇压事业,则所欲镇者皆伏,如须弥山。

གསང་སྔགས་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དུ་འོང་བ་རྣམས་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་དྲག་པོའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། མི་མ་ཡིན་གྱི་གནོད་པ་གང་འཇོམས་པར་འདོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆོམ་རྐུན་གྱི་རྩར་བལྟ་བུའོ། །གཞན་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །བསྐྲད་པ་ཙམ་དང་རྡོ་རྗེས་བྱབས་པ་ཙམ་གྱིས། བདག་ཉིད་བཅིང་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པས་ན།གཞན་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི། ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་དྲག་པོའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན་སྒྲུབ་པ་པོ་གཞན་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འདམ་བུའི་ཁྱིམ་ལ་གླང་པོ་ཆེས་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །གདོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། གདོན་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ། །རླག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་འདིས་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དྲག་པོའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན་བི་ནཱ་ཡ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་གདོན་ཐམས་ཅད་ལ་གསད་པའི་ལས་བྱས་ན། ངེས་པར་ལུས་ངག་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་དུ་བརླག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟ་བུའོ། །གདོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་གྲོང་གི་ཚེའོ། །ཐར་བར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། གང་ཟག་འགའ་ཞིག་ལ་གདོན་དེ་ཚོས་བརླབས་པ་ཡིན་ན། འདིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་བྱས་ཏེ། བསྐྲད་པ་ཙམ་དང་། རྡོ་རྗེ་བྱབས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི། ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དྲག་པོའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། བསྐྲད་པ་ཙམ་དང་། རྡོ་རྗེས་བྱབས་པའི་ལས་བྱས་ན་གང་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་དེ་ལས་ངེས་པར་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བཙོན་ར་དང་། ཁྲི་མོན་དང་། ལྕགས་སྒྲོག་དང་། ཤིང་སྒྲོག་ལས་ཐར་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཚོས་ནི་དྲག་པོའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་དེ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་ཚོགས་བདག་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་མང་པོ་ཡོད་པས་ན་ཐམས་ཅད་དོ། །འགུགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། དབང་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།

“一切业”即四事业。“摧”是以密咒功德摧来害我者;又配事业咒行猛业,可摧所欲除的非人害,如遇强盗之际。“坏一切他业”,修者功德使人不能把自己系缚等,唯以驱逐、金刚拂拭就能解;又配猛业能坏他修者之业,如象毁芦屋。“一切祟”如十八大祟,“坏”是一切来害者皆能摧;又配猛业,对毗那夜迦等祟作诛法,其身语如微尘散坏,如大城失火。下一个“一切祟”承前。“令脱”,有人遭祟,先近修,建坛,在金刚手像前作浴仪,稍驱逐、以杵拂之即脱;又配猛业作驱拂,受祟者如脱牢狱、枷械、铁链、木枷。猛业义毕。

བདག་ཉིད་ནག་པོ་ཆེན་པོ་འགུགས་པར་འདོད་ན། བདག་ཉིད་མཚན་མོ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་སྟེ། འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེའི་གཏོར་མ་བྱ་སྟེ། ཁྱིའི་ཤ་ཁྲག་དང་། རའི་ཤ་ཁྲག་དང་། དམ་རྫས་རྣམས་བསགས་ཏེ། བདག་ཉིད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ་དེའི་སྲོག་སྙིང་བཏགས་ཏེ་བགྲངས་ན། དེ་ཉིད་ཨ་ཅི་བྱ་ཟེར་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་དེ་ལ་ཁྱོད་འདི་ཁྱེར་ཟོ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བཤིག་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དབུ་འཕང་སྨོད་པ། དམ་ཉམས་པའི་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཁ་ཐབས་སུ་མ་བཏང་བར། དུས་འདི་ཙམ་ལས་མི་འདའ་བར་ཚེའི་འདུ་བྱེད་སྐུལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེས་དེའི་བཀའ་མཉན་ནས་བྲན་བཞིན་དུ་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་། གཏོར་མ་དང་། དམ་རྫས་དང་། སྲོག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དྲངས་པ་ཡང་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དགུག་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན་ཉེ་བར་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་ཁུགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་སྦྱིན་བདག་གི་དྲུང་དུ་སྐྱེ་བོ་(སླང་,སློང་)མོ་པ་རྣམས་འདུ་བ་ལྟ་བུའོ། །བཀུག་ནས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། རིག་སྔགས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ལ་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་ཀྱང་བྲན་བཞིན་དུ་བསྒོ་བ་ལྟར་ངག་ཉན་ཏེ། རང་དབང་མེད་པར་ལས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གསད་པ་དང་འགུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། དབང་དུ་བྱ་བའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་ཅིང་། བཀའ་ཐོབ་པའི་བློན་པོ་ལས་ཀུན་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ནི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་རྒྱས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མ་གྲུབ་

摄业:“一切部多”如象鼻众主等,种类多,故一切。“召”是摄受。举召大黑天为例,夜赴尸林,用浓米粥作食子,备文列肉血及誓物,具本尊慢,于咒末加命心咒计诵。文中说大黑天前来问“当作何事?”行者以食子为供,说:“取食此物。这个毁佛教、贬损三宝、破誓的某人,若不转向三宝,请在不超过所说时限之内催动其寿行。”其听命如仆而作。吉祥天母等也由食子、誓物、命心等召作业。又以大力咒配召摄,可以召天、龙、王女等,如乞者集于施主转轮王前。召后何为?“一切明咒业”即诸事业。“令作”是药叉、罗刹等如仆听命,令行诛、召等;又配摄业,彼等皆能作摄受诸业,如转轮王安住,受命大臣办一切事。摄业义毕。

པ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབས་པས། གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པས་མ་གྲུབ་པའོ། །གྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་ཀྱིས་བདག་གི་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ། གྲོ་ག་འམ། ཤིན་ཤུན་ནམ། རས་ལ་གུར་གུམ་མམ། གི་ཝང་གིས་བྲིས་ཏེ། འདིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས། འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གཟུགས་སྔོན་དུ་བཞག་སྟེ། དེ་ལ་མར་ཁུ་འམ། འོ་མས་ཁྲུས་ཞག་བདུན་དུ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་ཁྲུས་བྱས་ན། རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པས་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལས་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ནས་མ་གྲུབ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཕུར་བུས་བཏབ་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཆོ་ག་ནི་ས་གཙང་མ་ལ་ལྷའི་སྐུ་མདོག་དང་།ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ལ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། མར་ཁུ་འམ། འོ་མས་ཁྲུས་ཞག་བདུན་དུ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་བྱས་ན། ཕུར་པ་བཏབ་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བྱས་ན་བསྒྲུབས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན། བདག་ཉིད་ཀྱི་ངག་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཡིན་པས། སྒྲུབ་པ་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངག་བཅིངས་ན། འདིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་མདུན་དུ་བདག་ཉིད་ལ་ཁྲུས་འདི་བྱས་པས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ངག་བཅིང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིག་སྔགས་བཅད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན།གང་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེས་བུ་བརྒྱད་པ་ལྟ་བུའོ། །གྲུབ་པ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་འགའ་ཞིག་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས། དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མི་མ་ཡིན་པ་ལ་

增业:“未成者”指自修本尊等,因他人断明咒等而未成。“令成”者,若己咒为他所断,用藏红花或牛黄在桦皮、树皮、布上书自咒,先近修,建坛,置金刚手像前,以酥汁或乳沐浴七日,昼三次夜三次,便解所断。若如是修仍未成,谓本尊被钉橛。于净土作本尊身色与标帜,建坛置金刚手像前,同样酥汁或乳昼夜各三遍浴七天,得脱橛束。若还未成,谓自己语被缚。先近修建坛,于像前自身受浴,脱语缚等。因此即使明咒曾被他人截断,依此复修亦成。又依此大力密咒作增业,未成者定成,如转轮王之第八位丈夫。

སོགས་པས་དངོས་གྲུབ་འཕྲོག་ཏུ་འོང་བ་ལའང་། ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་བྱས་པས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། རྒྱས་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། གང་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཅི་འབྱུང་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསམ་པ་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པའོ། །སྦྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། རྒྱས་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། ཡིད་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱས་པ་ཞེས་པ་ནི།འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པའོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། རྒྱས་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། ཚེ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། བསོད་ནམས་མཉེས་པར་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷའི་དྲི་རྒྱས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ནི་རྒྱས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའོ། །སྲུང་བ་ཞེས་པ་ནི། དེ་དག་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་གནོད་པ་བྱེད་དུ་འོང་བ་ལ། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་འདིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས། དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ། ཁྲུས་དང་། བྱབ་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། དེ་ལ་མི་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲུང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། ཞི་བའི་ལས་སྦྱོར་དབང་བསྐུར་བ་དང་། བྱབ་པ་དང་། སྲུང་བ་བྱས་ན་གང་ཟག་ལ་གདོན་གྱིས་མི་ཚུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རྩི་མ་གྷིའི་ནུས་པའི་མཐུ་ལྟ་བུའོ། །ཞི་བ་ཞེས་པ་ནི། དེ་དག་ལ་མི་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱས་ནས། ལུས་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཀྱང་འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ལ། ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་བྱས་པས། ཕྱི་ནང་གི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། ཞི་བའི་ལས་སྦྱོར་ཁྲུས་དང་། བྱབ་པ་དང་། སྲུང་བ་དང་། བསྐྲད་པའི་ལས་བྱས་ན། གང་ཟག་གི་གདོན་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ངེས་པར་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཚ་བའི་རིམས་ལ་སོགས་པ་ལ། ག་པུར་ལ་སོགས་པའི་བསིལ་སྨན་སྩལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།

“已成不唐捐”,修本尊得悉地,非人等来夺,作浴仪使不能夺。又配增业,所成不失,喻如善行女〔原名 ’Gro ba bzang mo〕。“尽施所求”是随其所欲,施共同、不共同悉地;又如如意宝,配增业令诸愿生。“增”是世出世一切圆满增长;又配增业,寿、智、受用、福德悦意增长,如天香弥漫。增业义毕。息业:“一切有情”是五趣,“守护”是非人欲加害时,摧破尊近修后作坛、浴、拂、驱、护等,令不能加害。又配息业灌顶、拂、护,祟不能侵,如 rtsi ma ghi 之力。“息”,受非人等害而身心苦时,作坛浴仪,内外障息。又配息业的浴、拂、守、驱,祟与烦恼定息,如热疫施樟脑等凉药。息业义毕。

ད་ནི་མཛད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྔ་མའི་བརྒལ་ལན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཡང་དང་པོའོ། །འོ་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་དང་། གསང་སྔགས་ལ་སོགས་པས། །གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་རིག་སྔགས་དང་།གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ལུས་ཀྱི་གནོད་པ་བྱེད་དུ་འོང་བའི་ལུས་ཀྱི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །ངག་གིས་གྱིས་ལ་ཤོག་ཟེར་བའི་ངག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་རེངས་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་ལ་དབང་ཐོབ་པས་གནོད་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། སེམས་རྨུགས་པར་བྱེད་དོ། །རྨུགས་པར་བྱེད་ན། དེའི་སེམས་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ལུས་དང་ངག་རེངས་པར་བྱེད་པས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རེངས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་རེངས་པར་བྱེད་པའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། ངེས་པར་རེངས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་ཐུབ་པ་ནང་དུ་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ངག་རེངས་པར་བྱ་བར་འདོད་པས། ཕ་རོལ་པོའི་གཟུགས་སྤྲ་ཚིལ་ལ་བྱས་ཏེ། ཁ་ཚེར་མས་བཀང་སྟེ། ངག་བཅིང་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ན། ཕ་རོལ་པོའི་ངག་རེངས་ནས་སྨྲ་བ་ལ་ལན་མི་ཐེབས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་པོའི་ལུས་རེངས་པར་འདོད་ན། རྣལ་འབྱོར་པའི་འདུག་ས་གང་ཡིན་པའི་སར་རང་གི་ཆག་གང་བརྐོས་པའི་གཏིང་ནས། ས་རློན་པ་བླངས་ནས་གུ་གུལ་ནག་པོས་བདུགས་ལ། སྔགས་རེ་རེ་ལ་ཡུངས་ཀར་རེ་རེ་བསྣུན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་རྫོགས་པ་དང་། ས་དེ་ཁམ་ཕོར་སྲུབས་མེད་པའི་ནང་དུ་བླུགས་ལ། ཕུར་བུའི་དཀྱིལ་དུ་བཅུག་ལ་སྨྱུག་མ་ཤོང་ཙམ་ཅིག་བཅུག་ལ། དེའི་ནང་དུ་ཡུངས་ཀར་སྟོང་ལ་སྔགས་དེ་ཐེམ་པ་དང་། དེ་ཤིང་གདུག་པ་ཅན་གྱིས་བསྐོར་ལ་བསྲེག་གོ། །ནང་(གིས་,གི་ས་)དང་ཡུངས་ཀར་ཚིག་ཅིང་མདོག་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ཕྱུང་སྟེ་སྣོད་གཙང་མའི་ནང་དུ་བླུགས་ལ། ཇག་པ་དང་ཆོམ་རྐུན་བྱུང་བའི་དུས་སུ། རྐང་པའི་འོག་གི་ས་དང་བསྲེས་ནས་གཏོར་ན། དེ་རྣམས་རེངས་ཤིང་ལྡོངས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་རྨོངས་པར་བྱེད་པས་ན་རྨུགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ། རྨུགས་པར་བྱ་བའི་ལས་སྦྱོར་བྱས་ན། ངེས་པར་མྱོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རིམས་ནད་ཆེན་པོས་བཏབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དེའི་དྲན་པ་ཉམས་པར་འདོད་ན། ཕ་རོལ་པོའི་ལིངྒ་བྱས་ཏེ། དྷ་དུ་རའི་ཁུ་བ་དང་། དུག་སྣ་ཚོགས་དང་། ཆང་གིས་ཁ་ཕྲུ་བཏབ་པ་ན་ཡིད་དྲན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། ལྷའི་གཟུགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཚིག་དང་། ཡི་གེ་དང་། སྒྲ་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་

再以二业答先前问难。若能摧一切,他明咒、密咒不能反害吗?不能。欲来作身害的身行、发号施令的语行都被止住。若凭心的能力作害呢?能令心昏沉,使特别的心力不起。因使身语僵止,故说“使一切有情僵止”。配事业咒作僵止业,文以遭遇难以抵御者比喻。语缚法以蜡作对方形像,像口填刺,依仪缚语,文称对方言语僵止,不能应答。身止法用座下湿土、安息香、白芥的持咒仪物,以容器加持、焚烧、收藏。文称遇盗贼时与足下土相杂而散,使之僵止、昏眩。“令昏沉”是使心蒙昧。又配昏沉业,如患重疫而迷乱;另叙以替身像、仪用液作令失念的象征法。

མཛད་པ་ནི། འདིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇོམས་པ་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཐོབ་པའམ། དངོས་པོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པས་ན་རིག་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་གསང་སྔགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་རྒྱ་གར་གྱི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མནྟྲ་ཞེས་བྱ་སྟེ།ཤེས་པ་དང་། སྐྱོབ་པའི་དོན་གྱིས་ནི། གསང་སྔགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཞེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་འམ་གསང་སྟེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཏེ། གསང་སྔགས་ནི་ཆོས་གསང་བ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ན་དངོས་གྲུབ་འཕྲོག་པའི་ཆོ་ག་ཡོད་དེ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་དེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསང་སྔགས་མི་ཤེས་ན་འཕྲོག་ཏུ་མི་ཚུགས་པས་ན་གསང་ངོ་། །མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ཞེས་པ་ནི། གང་གཟུངས་{རིངས་,རིང་}སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོར་བྱུང་བ་འདིས། བདག་གི་དོན་ཡང་སྒྲུབ་པར་ནུས་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ཡང་བྱ་བར་ནུས་པས་ན་མཐུ་ཆེན་པོའོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྗེས་སུ་བཟུང་སྟེ། གསོ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་ཚར་བཅད་པ་དེ་བསད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱང་གྲུབ་པས་ན་ཡང་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་སུའི་མཐུས་སྨྲས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་དེ་གང་གིས་སྨྲས་ན། ལག་ན་རྡོ་རྗེས་རབ་ཏུ་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་གང་སྨྲས་ཤེ་ན། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་འདི་རབ་ཏུ་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་སྔགས་ཞེས་པའང་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཡོན་ཏན་དུ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་སྨྲས་ཤེ་ན། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཅིག་སྨྲས་སོ། །དེ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ནི་ལྷ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་

“密咒”具尊形、印、词、字、声与行相。世尊解释其名义:能摧烦恼、获圆满,或如实知实物,故名明;六尊自性也称密咒。印度语 mantra 有知与护义。又秘密而说,密法即以秘密而成就。印度有夺取悉地的仪式,不知所修尊的印咒便不能夺,故密。“此大力”指从空性心要出生的长总持,能成自利又能利他。又能摄受他人、成办殊胜复苏之业,也能折伏他人、成办殊胜诛业,故大力。以谁之力说?佛力。谁说?金刚手宣说。何所说?此大力密咒。说了具几种功德者?具自他利益圆满二德者。诸义前已释。

ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་སྒྲ་དང་ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དེ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་ཞེས་པ་ནས་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པའི་བར་གྱིས་སྒྲ་དང་ཡི་གེའི་ལྷ་གཉིས་ཀ་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་འདིར་ཡང་མ་བཤད་དེ། དེའི་དོན་མི་འཆད་པ་ནི། ནུས་པ་ཆུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། །སློབ་དཔོན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲས་མཛད་པའི་སྔགས་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ནི་སྒྲ་དང་ཡི་གེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་བྱས་ནས། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྡིག་པ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་པཱ་པཾ་ཀ་ལས་དྲངས་ན་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་མི་མཛེས་པར་འཇུག་པའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཅི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་སྡིག་པའོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་མི་འདོད་པའི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་ཡོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་འཇོམས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྡིག་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱང་བྱས་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྟེང་གི་གཟུགས་ལས་འོད་ཟེར་དང་། ལྷའི་སྐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་

六尊圆满功德释毕。声与字的相,从礼三宝至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕 同示声、字二尊。咒义分别此处亦不解释,一因分说会减弱其力,一可从阿阇梨无垢友所造分别咒义注中了解。声字合释毕。再释由放收光而生色尊。“净尽一切罪”:罪从印度语 pāpa 等立名,自体是趣入不美之行;因能引生不悦意异熟,故称罪。又说由身等所作在心中留下非所欲的习气,是罪。又以诸苦相续辗转而出,深为摧损,故称罪。一切罪也指有情一切烦恼。“净除”是从月轮上形相放出光与不可思议、无量尊身。

ཅིང་། དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས་ནས། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་བཀོད་པའོ། །དཔེར་ན་མེ་ཡིས་རྩྭ་བསྲེག་པ། །རླུང་གིས་ཐལ་བ་མྱུར་དུ་དེད། །དེ་བཞིན་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ། །བསགས་པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས། །དཔེར་ན་ཆར་པ་བབ་གྱུར་ཏེ། །རི་ལས་འབབ་ཆུ་འབབ་པ་ཡིས། །ས་ཡི་སྟེང་གི་ཕྱག་དར་དང་། ཉལ་ཉིལ་ཐམས་ཅད་འདེད་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཟུངས་འདི་མཐོང་བ་དང་། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྡིག་པ་འབྱང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ནི། ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། བསད་པ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ། ལུས་སེམས་ངལ་ཞིང་དུབ་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་མམ། བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ནི། །སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དགྲ་སྡང་བ་དང་ཕྲད་ཀྱིས་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། གཉེན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འདོད་པ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡོད་པ་བརླག་གིས་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །

光与尊身净一切有情罪障,安立解脱及一切智。引偈:“如火烧草,风迅逐灰,如是烧尽前生所积一切罪。又如降雨,山水流下,扫尽地上尘土污物;如是见此陀罗尼,仅听闻也能净罪。”苦的体性是损害身心,如饥、渴、被杀、心不安等。何称苦?身心疲乏困顿故。一切指三苦、八苦等。三苦为苦苦、坏苦、行苦。八苦为生、老、病、死、畏遇怨敌、畏离亲爱、求欲不得、恐失已有。

མེད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱུད་དོ་ཅོག་གི་རྩ་བ་སྟེ། །དཔལ་ཀུན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་བརྒྱན། །འོད་ཟེར་དང་ལྷའི་སྐུ་འཕྲོས་པ་ཚུར་བཏུས་པའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་དོ་ཅོག་ཅེས་པ་ནི། འོད་ཟེར་དང་ལྷའི་སྐུའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་བས་ན། རྒྱུད་དོ་ཅོག་གསུངས་སོ། །ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་དྲུག་པ་འབྲེལ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་སྐྱེས་བུའིའོ། །རྩ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་སྟེང་གི་གཟུངས་{རིངས་སོ,རིང་ངོ་}། །སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་ཚིག་སྟེ། ཡང་འོད་ཟེར་དང་ལྷའི་སྐུ་སླར་ལ་ཚུར་འདུས་པའོ། །དེས་ན། རྒྱུད་དོ་ཅོག་གི་རྩ་བ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དཔལ་ཀུན་ཞེས་པ་ནི། འོད་ཟེར་དང་ལྷའི་སྐུ་ཡིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པ་དང་། འཕགས་པ་མཆོད་པས་བསོད་ནམས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའོ། །གྱིས་ཞེས་པ་ནི་དྲུག་པ་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའོ། །ལེགས་པར་བརྒྱན་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་གཟུགས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའམ། མཛེས་པར་བྱེད་པ་ནི། དཔལ་ཀུན་གྱིས་ནི་ལེགས་པར་བརྒྱན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་ལས། །གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་རྒོལ་ཏེ་གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས། ལྷའི་སྐུ་བསྒོམས་པས་སྐྱོ་ན། བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་པ་ལ། གཟུངས་འདིའི་ནང་དུ་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་མི་སྟོན་པར། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་། བཟླས་བརྗོད་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་གང་གི་དོན་དུ་བྱ་བའི་གང་ཟག་སྟོན་པ་ཅི་ལས་དགོངས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་གཟུངས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། །འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་ཡང་སེམས་ཅན་དབང་པོ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་འདི་དག་གི་དོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་བྱ་བ་ཡང་གང་ཟག་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པ་གསུངས་པའི་རྗེས་ལ། ལྷའི་སྐུ་བསྒོམས་ནས། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་བཟླས་བརྗོད་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་གང་གི་དོན་དུ་བྱ་བའི་གང་ཟག་བསྟན་གྱི། བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་བྱ་བ་མ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །

“令无有”,因烦恼无则果苦不生。“是一切续之根,以诸吉祥善庄严”,说诸光与尊身放后收回。“一切续”因光与身的一切相续充满虚空,“之”是关联属格,“根”是月上长陀罗尼,“是而……”的 te 表尚有后文,即诸光、尊身复收回,故说一切续之根。“一切吉祥”是光与尊身利生、供圣,积福智二资。“以”是表示系属的语助,“善庄严”是月上形相具二资德而美。由放收光生色尊释毕。问:总续皆在观尊身疲时说明持诵,为何本陀罗尼观身后未立刻说持诵,反说放收光、持诵、近修正修所为的人?答:光之放收、近修正修皆为诸根损坏等这些人而作,故观身后先明其所为。又为节约文字。

ཡང་ན་ཚིག་ཚོགས་ཆུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་གང་གི་དོན་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འོ་ན། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་བྱས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་སྡིག་པ་བྱང་བར་བྱས་ནས། སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། །སེམས་ཅན་དབང་པོ་ཉམས་པ་དང་། །བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྡིག་པ་བྱང་ནས། སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཐམས་ཅད་དོ། །དབང་པོ་ཞེས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་དང་། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔའོ། །ཉམས་པ་ཞེས་པ་ནི། གདོན་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་དྲུག་ཉམས་པ་ནི། མིག་ཏུ་ལིང་ཏོག་ཞུགས་པ་དང་། །རྣ་བ་འོན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འོག་མ་ལྔ་ཉམས་པ་ནི་སྔར་དད་པ་ཆེ་བ་ལ། ཕྱིས་ཆུང་བར་སོང་བ་དང་སྔར་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ་ལ་ཕྱིས་ཆུང་ངུར་སོང་བ་དང་སྔར་དྲན་པ་གསལ་པ་ལ་ཕྱིས་བརྗེད་པར་སོང་བ་དང་། སྔར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཟང་པོ་ཡོད་པ་ལ་ཕྱིས་ངན་པར་སོང་བ་དང་། སྔར་ཤེས་རབ་རྣོན་པོ་ལས། ཕྱིས་ཤེས་རབ་རྟུལ་དུ་སོང་བའོ། །དེ་ཚོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོན་གྱིས་བྱས་པར་དཔུང་{བཟངས་,བཟང་}དང་། རིག་པ་མཆོག་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཚོ་གང་ཉམས་ཀྱང་འདིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས། འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ཏེ་ཁྲུས་དང་། བྱབ་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་། སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཚེ་ཟད་པ་དང་། ཞེས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ཚེ་ཟད་པ་ལ་ཆོ་ག་འདི་བྱས་ཏེ། བསྐྲད་པ་དང་། རྡོ་རྗེས་བྱབ་པ་ཙམ་གྱིས། དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། རིང་དུ་བདེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚེ་ཉམས་དང་ཞེས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་

谁的罪净、苦无?即“有情诸根衰损”等人的罪净苦无。有情是六趣一切;根是眼等六根及信等五根。衰损谓八大祟等所感。六根衰如眼翳、耳聋;五根衰如从前信强今弱,精进退,念从明转忘,定从好转坏,慧从利转钝。《妙臂》与《最胜明》说这些亦由祟而起。无论何根损,先近修,作坛、浴、拂、驱、护等而解。近修、正修二事应贯穿下列各项。“寿尽”谓宿异熟令寿将尽,作仪驱逐、以杵拂之,文称能从将尽而延、长久安乐生活。

ཚེ་མ་ཟད་ཀྱང་འཕྲལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་། འདིའི་ཆོ་ག་བྱས་ན་ཚེའི་བར་ཆད་དང་། དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་བརྒྱད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྐམ་པོར་འགྲེ་ལྡོག་ཉ། །ཆུ་དང་བྲལ་བས་འཆི་སྒོར་འགྲོ། །ལ་ལས་སླར་ཡང་ཆུ་བོར་ན། །དེ་ན་གནས་ཤིང་ཡང་རྩེའོ། །དེ་བཞིན་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། མི་རྣམས་ཚེ་ནི་ཟློག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། བཀྲ་ཤིས་པའམ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་མིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཆགས་དང་ཞེས་པ་ནི། གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའོ། །ལྷ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་མང་པོ་ཡོད་པས་ན་ལྷ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་དབང་གིས། ལྷ་གཉིས་པོ་དེ་མ་རྗེས་ཏེ། བདག་ལ་མགོན་སྐྱབས་དང་། དཔུང་གཉེན་མི་བྱེད་པ་དང་། སྐྱབས་བྱིན་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ནི། འཕངས་པ་སྟེ་བདག་གི་སྟོང་གྲོགས་མི་བྱེད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ནི། དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ། སློབ་དཔོན་གྱི་སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམས་ནས་གཞན་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་དབང་གིས་སྙིང་ག་དྲལ་ཏེ་གཤེགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་། བདག་ཉིད་ལ་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་བྱས་པས། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ལས་བསྐོངས་ཏེ། བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་རིང་དུ་འཕངས་ཀྱང་ཁུགས་ཏེ། དཔུང་གཉེན་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཛའ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཞེས་པ་

“寿衰”谓宿异熟寿未尽,但现缘成为命障。文称作仪使寿障及八非时死不生。引偈:“如鱼在干地翻滚,离水临死;有人再投水中,便能存活游嬉。如此仅由忆念,也能挽转人的寿命。”“圆满”是吉祥或心愿如意,反之即不圆满;“所系”是此人相续具诸不祥。“诸天”有世间天、智慧天。“转背”因自身语意誓句损,两类天不再伴随,不作怙护、亲友,不赐庇护。世间天弃而不来作伴;出世间天本以师咒印定于灌顶时融入为智慧萨埵,因后来破誓而裂心离去。作浴法则补誓,复予加持;远去的世间天也召回作助。

ནི། ཕེབས་པར་སྨྲ་བའམ། ཡིད་བཅུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའོ། །སྡུག་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། སྙིང་དུ་སྡུག་པའོ། །སྡང་བ་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅི་ཡང་མ་བྱས་པར། དེ་གཉིས་བདག་ལ་སྡང་བར་གྱུར་པ་ཡང་གདོན་གྱིས་བྱས་པར་རིག་པ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་སོ། །བྲན་སོགས་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་འཁོར་དང་གཡོག་ལ་སོགས་པའོ། །གཟའ་ལ་སོགས་ཞེས་པ་ནི། རང་གི་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའོ། །གཙེས་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལ་དེ་ཚོ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །ཕན་ཚུན་མཐུན་པ་མ་ཡིན་དང་། ཞེས་པ་ནི། སྐྱེ་བོ་ནང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྩོད་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་གཅིག་དང་ཤགས་འགྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྩོད་པ་ནི། གཡུལ་བཤམས་ནས་འཐབ་པའོ། །ནོར་འགྲིབས་པས་ནི་གནོད་པ་དང་། །ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་སྔར་ཕྱུག་པ་ལས། ཕྱིས་དབུལ་པོར་གྱུར་པ་འམ། ཚོང་བྱས་ཀྱང་ལེགས་པར་མི་འོང་བ་དང་། སོ་ནམས་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་མི་འབྱུང་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔེར་ན་རྒན་མོ་ཅིག་གི་བུ་གཅིག་པ་ཤི་སྟེ། ཡིད་ལ་བུའི་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་། ངག་ཏུ་བུ་བུ་ཞེས་བརྗོད་པས། བུ་ལ་སེམས་ཟིན་ནས་བུ་ཤི་བའི་གཟུགས་མིག་སྔར་བྱུང་བས། ངའི་བུ་ཁྱེར་བའི་འདྲེ་བྱུང་ངོ་ཟེར་བའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གདོན་ལ་སོགས་པ་འཇུག་གོ། །ངལ་བ་ལས་

“友人”谓亲切说话、可信托者;“亲爱者”未必常温语,而是彼此悦意、心中珍爱的人。“憎恶”谓自己并未犯错,二者忽憎我,《最胜明续》说亦由祟作。“仆等”是眷属、仆役等,“妻等”指儿子及妻等,“侵扰”是他们受害或为害。“彼此不和”是人们内斗纷争;争是口头争辩,斗争是列阵交战。“财减为害”是先富后穷,或经营不利,耕作少产。“忧所生害”:如老妇独子亡故,一心忆其肤色容貌,口呼“我儿、我儿”,念子入心,眼前仿佛见亡儿之相,便说“夺我儿的鬼来了”,依此错觉,文说祟等乘入。

བྱུང་བའི་གནོད་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་དུབ་པར་གྱུར་ནས་ཡིད་འཁྲུལ་ནས། འདྲེ་ལ་སོགས་པས་ཁྱེར་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གདོན་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འཇིགས་པ་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི། སྦྲུལ་དང་གླང་པོ་ཆེའི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་ཡོད་དོ། །ཡང་ན་དམྱལ་བའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། {ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། དུད་འགྲོའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། བགྲོད་དཀའ་བའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡས་པ་དང་། སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། ན་བའི་འཇིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཕོངས་པ་དང་ཞེས་པ་ནི། བདག་ཉིད་དང་པོ་ནས་དབུལ་བར་གྱུར་པའོ། །གཟའ་དང་ཞེས་པ་ནི་གཟའ་ཆེན་པོ་རཱ་ཧུ་ལ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དོ། །རྒྱུ་སྐར་ཞེས་པ་ནི་སྨིན་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །གཟའ་སྐར་ངན་པ་ལ་ན་བ་དང་། ཤི་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན། ཡང་འདིའི་ཆོ་ག་བྱས་ན་ངེས་པར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །བྱད་སྟེམས་དང་ཞེས་པ་ནི། འཁྲུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པར་བདག་གི་མིང་རུས་ལ་སོགས་པ་བཅུག་པའམ། མི་བཟད་གདོན་གྱིས་ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་གདོན་ལ་སོགས་པ་གདོན་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་དགེ་སློང་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་འཛིན་པའི་སྲིན་པོའི་གདོན་ལ་སོགས་པའི་གདོན་ཆེན་པོ་བཞིའོ། །ཉེན་པ་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སམ། སེམས་ལ་ཞུགས་པའོ། །མྱ་ངན་ངལ་ནས་བྱུང་བ་ཡི། །རྨི་ལམ་སྡིག་པ་མཐོང་ན་ཡང་། །ཞེས་པ་ནི། གང་གི་རང་གི་རྨི་ལམ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། རྨི་ལྟས་ངན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་གང་བྱུང་ཡང་འདིའི་ཆོ་ག་བྱས་ན་བཟློག་གོ། །སྡིག་པ་མཐོང་ན་ཡང་ཞེས་པ་བཀྲ་མི་ཤིས་པའི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་པའོ། །དེ་ཚོ་གང་བྱུང་ཡང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་སྒོ་ནས། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་དང་། ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་བྱས་པས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་གང་གི་དོན་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བསྙེན་པའི་དུས་ན་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་

“劳所生害”是身心疲惫,意乱而想“是不是鬼带走了”,祟由此错觉而入。“恐惧”是蛇、象等八怖,或无边地狱、饿鬼、旁生、阎魔世界、难行之世,以及生、病、死的无边怖畏。“匮乏”是从一开始就贫穷。“曜”指罗睺等八大曜,“宿”指昴宿等二十八宿;恶曜宿时逢病、死、生等,文称依仪得息。“厌祷”如把姓名族姓置于轮图。“难忍祟”指天祟等十八大祟中,执比丘、国王的罗刹祟等四大祟。“逼”是入有情身或心。“忧劳而见恶梦”,指自己梦见三十二种凶兆之一;“见不善”也指见不吉的相。文说无论上述何者,依持诵而放收光、作浴仪即解。近修正修所为之人释毕。

བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་སྔོན་དུ་བྱ་བ་དང་། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དངོས་དང་། དེ་བྱ་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནི་རབ་བཀྲུས་གཙང་མ་ཡིན། །བྱ་བ་དང་། གང་དག་ཡིད་དགེ་སེམས་དང་ཞིང་། །གཙང་མའི་གོས་ཀྱིས་རབ་བརྒྱན་ཏེ། །བྱ་བའི་ཚིག་རྐང་གསུམ་གྱིས་སོ། །མདོ་སྡེ་དམ་པ་མཉན་པར་བྱ། །ཟབ་མོ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ཉན་བྱེད་ན། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་གསུམ་གྱིས་ནི་དངོས་གཞི་བསྟན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་འདི་ཡི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ནས། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་ཐར། །ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་བདུན་གྱིས་ཕན་ཡོན་བསྟན་ཏོ། །སྔོན་དུ་བྱ་བ་ནི། དེ་ཡང་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ལས། །ལུས་དང་ངག་གི་གཙང་སྦྲ་དང་། །གསུམ་པ་ཡིད་ཀྱི་གཙང་སྦྲ་སྟེ། །བཞི་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བའོ། །ལྔ་པ་ཕྱི་ཡི་གཙང་སྦྲར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་ཞེས་པས་ནི་སྒྲུབ་པ་པོ་བསྟན་ཏོ། །རབ་བཀྲུས་ཞེས་པ་ནི། ཕྱིའི་གཙང་སྦྲ་སྟེ། ས་དང་ཆུའི་ཁྲུས་དང་། འཐོར་འཐུང་ཉེ་རེག་གི་བར་དུའོ། །གཙང་མ་ཞེས་པ་ནི། མི་གཙང་བ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡིད་ཅེས་པ་ནི། དག་པར་བྱས་ནས་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་མཚོན་ཏེ།ཆོ་ག་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཡང་། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །གང་དག་ཡིད་དགེ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་མི་བྱེད་པའོ། །སེམས་དང་ཞིང་ཞེས་པ་ནི། དད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་དང་བའི་དད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་མ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གཙང་མའི་གོས་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་པས་ཐང་གོས་དཀར་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་ལ། དུས་གསུམ་དུ་བཀྲུ་བ་དང་། ཡང་གུ་གུལ་གྱི་དུད་པས་བདུག་ཅིང་སྔགས་བཟླས་སོ། །ཡང་ན་བསང་གཏོར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ལས། སྔགས་པས་ཐང་གོས་མི་སྤང་ཞིང་། །དཀར་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་དེ། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་བསང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རབ་བརྒྱན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི། སྔགས་གོས་ཀྱིས་སྔགས་པ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པར་བྱས་པའོ། །སྒྲ་ལ་

今示近修时住声静虑,分前行、正行、利益三。“由此善浴而清净”“意善心净”“以净衣善为庄严”三句示前行。“应闻殊胜经”“甚深、佛所行境”“若闻此经”三句示正行。自“由此经威光”至“尽脱诸罪”七句说利益。前行如《苏悉地羯罗》说:“身与语洁净,第三意洁净,第四说实语,第五外洁净。”“彼”指修者。“善浴”属外洁,以土水浴、洒饮、净触等。“净”指不净物已净的状态。“意”是使净后修住声定。也表示六支生尊前须沐浴、清洁。“意善”是由信解引动,身语意不作罪恶不善。“心净”为三信中的清净信,心不带烦恼浊。“净衣”,咒师以白而柔软的整幅衣三时洗,以安息香烟熏、诵咒,或净洒。如《苏悉地羯罗》说不离白软整幅衣,每日净治。“善庄严”是咒衣使行者甚为庄严。

གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཆོ་གའི་སྔོན་དུ་བྱ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་དངོས་བསྟན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ཞེས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་དུ་རུང་བ་དང་། གཉེན་པོ་རྣམ་པར་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བས་ན་མདོ་སྡེའོ། །དམ་ཞེས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གསུམ་ཀ་བྱ་བར་འཐད་པས་ན། དམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པས་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་མཁའ་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པ་མི་ཐོབ་ལ། གཟུངས་འདིས་ནི་ཚེ་འདི་ལ་མཁའ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ན། དམ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཉན་པར་བྱ་ཞེས་པ་ནི་ངག་གི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་སྤངས་ཏེ།བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །ཟབ་མོ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དེ། ཐ་མལ་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་མི་རྟོགས་པས་ན་ཟབ་མོ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ཏེ་སུས་རྟོགས་ཤེ་ན། སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བ་ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་དེས་མཁྱེན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་འདི་ནི་ཉན་བྱེད་ན། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་འདི་བྱེད་ན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་

前行释毕。今说正行。“经”是可略摄法相而说,或由对治断相违者。“殊胜”是于此可修三种生起次第;又胜法相乘,彼乘虽以浴、洁净、苦行等求悉地,今生不能得空行等成就,此陀罗尼则能得,故称殊胜。“应闻”,是舍口语能诠、所诠的言辞,自心显为声的总相。“甚深”因普通凡夫不了解此住声静虑。谁能了知?“佛所行境”,唯佛所行,故佛知。“若闻此经”即若行此住声静虑。静虑之相释毕。

གཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་འདི་ཡི་གཟི་བརྗིད་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ནི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྲོག་ཆགས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཞེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་རིས་ལྔའོ། །མི་བཟད་པ་ཡི་ནད་རྣམས་ཀུན། །ཞེས་པ་ནི་མཛེའི་ནད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བལྟ། །ཞེས་པ་ནི་མི་བཟད་པའི་ནད་ཆེན་པོ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཚེ་དང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་ཚེ་སླར་ནུར་ཏེ་རིང་པོར་ཐུབ་པའོ། །དཔེར་ན་བཅུད་ལེན་གྱི་སྨན་སྦྱོར་ལྟ་བུའོ།བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི། བདག་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །དཔེར་ན་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་ལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གླེགས་བམ་དུ་འདྲིའམ། བྲིས་ནས་འཛིན་ཏམ། འཆང་ངམ། ཀློག་གམ། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ན། དེ་དང་དེའི་བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་འམ། ས་ཆེན་པོ་ལ་ས་བོན་བཏབ་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པར་གྱུར་ནས། རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་ཐར། ཞེས་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བའོ། །ཡང་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །དཔེར་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ནས། དགེ་བ་བཅུ་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་བར་འདོད་ན། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ལ་གནས་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །སྒྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་སྟེར་བར་དྲན། །སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བ་ཉིད། །འདི་དག་དེ་ཉིད་གསུམ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །

“由此经威光”即由住声静虑之益。“一切含生”是五趣,“一切难忍病”如癞病等,“应见皆息”指脱离难忍大病。“寿命增长”是宿异熟所限之寿得延而可久住,如摄取精华的药方。“福德增长”是一切自身圆满增长,如善男子、善女人写般若波罗蜜多经为经卷,受持、携带、读诵、通达,以花等供养承事,使福增长;又如大地播种,因缘和合而增长。“解脱一切罪”是诸不悦意事不生,或断十不善及一切定须受的业障,如舍十不善、行十善的人。若欲作住声静虑,《后静虑》说:“住密咒者赐悉地,记说住声赐瑜伽,音声究竟赐解脱,此等是三种真实。”

བདག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་པ་མི་དམིགས་པར་བསམས་ལ་བདེ་བའི་རྗེས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས། ནམ་མཁའ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན། གཟུངས་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དཀར་ཤ་རེ་ཡོད་པར་བསམས་ལ། ཡི་གེ་དེའི་འོད་ཟེར་མེ་འབར་བ་ལྟ་བུར་བསམས་ཏེ། ཕྱི་ནས་དེ་ཚོ་ཡང་མི་དམིགས་པར་བསམས་(ལེ,ལ)། བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་བྱ་བ་ནས། ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡི་གེའི་རང་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དེ་ཡང་དཔེར་ན་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སྒྲ་སྤྱི་ཡི་རྣམ་པར་གྲག་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནི་སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དེ་མི་བྱེད་ན་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་བྱ་བའམ། ཡན་ལག་བཞིས་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་གསུམ་ནི། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ། །གསང་སྔགས་ཡི་གེ་བཞི་ལ་གནས། །ཞེས་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། དེའི་གདན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་དམིགས། དེ་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དམིགས་སོ། །ཡན་ལག་བཞི་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བུམ་པའི་ནང་ན་བཞུགས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ལྷ་རུ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་ཡོད་པ་དང་། དེའི་སྟེང་ན་གཟུངས་{རིངས་སམ,རིང་ངམ}། ཡང་སྙིང་ངམ། རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་རུང་གནས་པར་བསམ་མོ། །འོ་ན་ལྷ་ནི་གཉིས་སུ་བཤད་ལ།སྔགས་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་གཉིས་སུ་མི་འཆད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནང་དུ་བསྡུས་ཙམ་ན་གསུམ་ལས་མེད་པས་དེ་རུ་ཡང་འདྲ་གསུང་ངོ་། །ཡང་ན་གསང་སྔགས་དང་བཟླས་པ་གཉིས་ནི་རིགས་མི་མཐུན་ཡང་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ལྡོག་པ་མཚུངས་ལ་ལྷ་ནི་མི་མཚུངས་པ་ཡང་སྲིད་པས་ན་ལྷ་ལ་

先观自生尊身不可得,安乐之后,自心空性中观虚空月轮上有鲜白陀罗尼字,字光如火。然后观这些也不可得,观自心从礼三宝至 〔梵文 amṛte hūṃ phaṭ · 藏文 ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ · 中文 阿姆里德 吽 帕特〕,各字自然发声,如铃音绵延不绝,自心以声的总相鸣响。这是住声静虑。若不这样作,可依三所缘或四支。《后静虑》说:“倾注声、心及所依,住于密咒四文字。”三所缘为咒字、其座月轮、如来身;先缘形,继缘月,后缘世尊。四支:世尊在瓶内;自生为尊;二者心间各有月;月上安长陀罗尼、近心咒、或部心咒任一种。问:尊分两个,为何咒与月不也分为各二?答:向内总摄不过三类,故彼亦同。又密咒与持诵虽非同类,但排除异者的一面相同;尊可能各异,故于尊作分别,而咒与月同类,不各别说。

གསུམ་དུ་བཤད་པ། སྔགས་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་རིགས་འདྲ་བས་རེ་རེར་མ་བཤད་དོ། །བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཟློས་ལུགས་ནི་གཉིས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གམ། ཤུ་བུའི་སྦྱོར་བས་ཧ་ཅང་མི་དལ་མི་མྱུར་བར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བརྗོད་ཅིང་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་ནི་གཙོ་འཁོར་ཡོད་ན་གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་ཕྲག་གཅིག །འཁོར་རྣམས་ལ་ཁྲི་ཕྲག་རེ་རེ་བྱའོ། །ཡི་གེའི་གྲངས་ཀྱིས་བྱེད་ན། བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་ཀྱི་ཡི་གེ་རེ་རེ་ཞིང་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ་བྱའོ། །བཅུ་དྲུག་ཡན་ཆད་ནས། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མན་ཆད་ལ་ནི་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་བྱའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ལ་ནི་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་བྱའོ་གསུང་ངོ་། །འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་མཆོག་ཏུ་བརྙེས་པ། །བསྙེན་པའི་དུས་སུ་དེ་བྱའོ། །བུམ་པ་ལ་བྱེད་ན་གཅིག་བྱའོ། །བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏེ། འོ་ན་སྒྲུབ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དགོས་པ་ཡིན་ན་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་འདི་རུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་མི་སྟོན་པ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བུམ་པའི་ཆོ་ག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། དེ་བསྟན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ཤུགས་

持诵有金刚语、微声两种,均不疾不徐地诵字。若有主眷,主尊十万,眷属各一万。按字数,十五字以下每字十万;十六至三十二字三十万;超过三十二字,转录仍说三十万。这里世尊摧破金刚最喜住声静虑,近修时作此;用瓶则作一个。近修与正修之间的持诵,应知兼属二者。正修既须坛城仪轨,为何本别续不明说?瓶仪依坛而立,知瓶仪便兼知坛城。

ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པའི་ཆོ་ག་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རག་ལས་པར་ནི་དཔུང་{བཟངས་ཀྱི་,བཟང་གི་}རྒྱུད་ལས་གསུངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་ཁོར་ཡུག་བུམ་པ་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བུམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་ན་བུམ་པ་སྒོ་བཞིའི་ལོགས་སུ་གཞག་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་ཡོད་ན་ཟུར་བཞིར་ཡང་གཞག་གསུང་ངོ་། །གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། གྲྭ་དང་སྒོ་ནི་མ་ལུས་པར། །བུམ་པ་དག་ཀྱང་བཞག་ནས་ནི། །བར་སྒོ་ཆེན་པོ་གཉིས་གཉིས་ཤིག །ཁྱད་པར་དུ་ནི་གཞག་པར་བྱ། །བུམ་པ་གཅིག་ནི་ཕྱི་སྒོ་ཡི། །དྲུང་དུ་མངོན་པར་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འདི་རུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་ལ། བུམ་པའི་ཆོ་ག་སྤྱི་རྒྱུད་དུ་ཁ་མི་བསྐང་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་བྲི་བ་ཙམ་དུ་ཁྱད་མེད་ལ། བུམ་པའི་ཆོ་ག་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པས། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་བུམ་པའི་རྫས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དགོས་ཏེ། ཡུངས་ཀར་དང་། རྩྭ་དཱུར་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་། མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པས་འདིར་མ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བུམ་པའི་ཆོ་ག་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པས་འདིར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་མ་བསྟན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་དུབ་ན་བུམ་པའི་མཚན་ཉིད་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་གྲངས་ངེས་པར་ཁྲུས་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བུམ་པ་རྫས་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལ་བཟླས་བརྗོད་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་གྲངས་བསྟན་པ་དང་། གདུལ་བྱ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་བུམ་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དེ། ནོར་བུ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིའི་མིང་དུ་སྨོས་ཏེ། བྱེ་བྲག་དུ་མ་(ཕྱི་,ཕྱེ་)བ་དང་། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་ལ་སོགས་པའོ། །ཡུངས་ཀར་

《妙臂续》说:“坛城周围当置瓶。”若八瓶,置四门两侧;若十二,四隅亦置。《秘密总续》说:“诸隅、诸门无余置瓶,两两特别置于大门间;另有一瓶明置外门旁。”为何不在本续明说坛而从总续补瓶?坛轨绘法并无特异,瓶仪有别,摧破金刚须独特瓶物,如白芥、杜尔瓦草、金刚石、红花鬘。因此坛仪依金刚部总续,此处说独特瓶仪,不相违。正修分三:瓶及物的相、诵数、所化受浴者。先释瓶相。“宝珠”是总名,未别分别,包括帝青宝、红莲宝等。

ཞེས་པ་ནི། བུམ་པའི་ཁ་ཆོད་པའི་དོན་དུ་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་གཙང་མའི་ནང་དུ། ཡུངས་ཀར་བླུགས་པའི་སྣོད་གཙང་མ་འཇོག་པའི་དོན་ཏོ། །ཡུངས་ཀར་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པར་བསམ་པ་འམ། ཡང་ན་ཁྲོ་བོ་རེ་རེ་བསམ་མོ། །དཱུར་བ་ཞེས་བ་ནི་མགུལ་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་སྣ་ལ་མདུད་པ་བརྒྱབ་པ་དང་། བའི་ལྕི་བས་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཚུལ་དུ་གླན་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་རྩྭ་དཱུར་བ་ཉག་མ་བདུན་བཙུགས་ཏེ། བགེགས་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག་པའི་དོན་དུའོ། །རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་སྟེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བྱི་རུ་དང་། གསེར་ས་ལེ་སྦྲམ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། ཤེལ་ལོ། །རྨ་མེད་ཅེས་པ་ནི་གས་ཆག་མེད་ཅིང་རྒྱན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའོ། །ཙནྡན་ཞེས་པ་ནི་དྲི་ལྔ་སྟེ་ཙནྡན་དང་། ག་པུར་དང་། གུར་ཀུམ་དང་། ཛཱ་ཏི་ཕ་ལ་དང་། གླ་རྩི་ཡང་བླ་མ་ན་རེ་གཞུག་གསུང་། །ཀྲྀ་ཡ་ལས་ནི།སྲོག་ཆགས་ཡན་ལག་འབྱུང་མི་ཤིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀླུ་གནོད་ན་གླ་རྩི་བཅུག་ན་ནུས་པ་འབྱུང་གསུང་ངོ་། །བཅས་ཞེས་པ་ནི། སྨན་ལྔ་དང་། འབྲུ་ལྔ་དང་། སྙིང་པོ་ལྔ་བསྡུས་ཏེ། སྨན་ལྔ་ནི། བྱ་ཀྲི་དང་། སེང་ཀྲི་དང་། གི་རི་ཀརྞི་ཀ་དང་། ཧ་ས་དང་། ཧ་ས་དེ་བའོ། །འབྲུ་ལྔ་ནི། འབྲས་ཀྱི་སོ་བ་དང་། མོན་སྲན་གྲེའུ་དང་། ནས་དང་། གྲོ་དང་། ཏིལ་དང་ལྔའོ། སྙིང་པོ་ལྔ་ནི། སའི་སྙིང་པོ་ཏིལ་དང་། ཆུའི་སྙིང་པོ་ལན་ཚྭ་དང་། རྩི་ཐོག་གི་སྙིང་པོ་མར་དང་། ཤིང་ཐོག་གི་སྙིང་པོ་བུ་རམ་དང་། མེ་ཏོག་གི་སྙིང་པོ་སྦྲང་རྩིའོ། །ཤེལ་དང་ཞེས་པ་ནི་དངོས་སོ། །

“白芥”用净金等器盛白芥,置于瓶口作盖;观每粒为独股杵或一忿尊。“杜尔瓦”是在扎瓶颈带的一端打结,牛粪糊作封印,上插七根草,令障等不入。“珍宝”是宝珠、珊瑚、纯金、珍珠、水晶五种。“无损”谓无裂无碎,可作饰。“栴檀”表五香,为栴檀、樟脑、藏红花、肉豆蔻果及麝香;上师说可放麝香,事续则说“从动物肢体所得不吉”,又说若为龙害,置麝香得力。“俱”摄五药、五谷、五种精华。五药为 bya-kri、seng-kri、giri-karṇika、ha-sa、ha-sa-deba。五谷为鲜稻、豆、大麦、小麦、芝麻。五精华为地之精芝麻、水之精盐、草木所出之精酥、树实之精蔗糖、花之精蜜。“水晶”即其物。

རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ཕ་ལམ་མོ། །དེ་མེད་ན་ཤེལ་ཀུན་ནས་ལྕིམ་གཞོག་ཟུར་བརྒྱད་པ་ཅིག་གཞུག་གསུང་ངོ་། །མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་མེ་ཏོག་དམར་པོ་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་ཕྲེང་བ་བྱས་ལ་བུམ་པའི་མགུལ་ལ་བརྒྱན་པར་བྱའོ། །ཆུ་ཡིས་ཞེས་པ་ནི་བླངས་པའི་ཆུ་གཙང་མ་སྲོག་ཆགས་མེད་པས་དགང་བའོ། །དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་ཡང་བླུག་གོ། །གསེར་རམ་ཡང་ན་ནི། དངུལ་གྱི་བུམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བུམ་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའོ། །ཚད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་གར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དག་ཅེས་པ་ནི་ཟངས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྙེད་པས། །རྫ་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་སོ་བཏང་བའི་ཉེས་པ་ནག་པོར་རི་མེད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་ལོངས་མ་སྤྱད་པ་ལ་བྱའོ། །གཙང་མའི་གོས་ཀྱིས་དཀྲི་ཤིང་ཞེས་པ་ནི་མགུལ་པ་དཀྲི་བ་སྟེ། རས་ཁ་ཚར་དང་ཕུན་ཚར་མ་ཉམས་པ། གཞན་དུ་ལོངས་མ་སྤྱད་པ། མི་གཙང་བས་མ་སྦགས་པའི་རས་དཀར་པོའོ། །བོ་དྷི་སཏྭ་ས་ནི། འདིའི་འགྲེལ་པ་ཕྱི་མ་ལས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བ་ལས་གཙང་མ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་རྫས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བུམ་པའི་ནང་དག་ཏུའོ། །དེས་ནི་རྒྱུ་དང་། རྫས་དང་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་

“金刚”是宝金刚石,无则用周身均匀切为八面的水晶。“花”是芳香红花结鬘庄严瓶颈。“以水”是装入洁净、没有生物的水,也倒入香水。“金或银瓶”说材质,大小等依浴仪。“诸”含铜等,“亦”为摄入。穷者无金银,可用陶瓶等,须无窑烧坏的黑斑,未经别坛使用。“以净衣缠”是用白布缠颈,边穗无损,未经他用,不为不净所污。菩提萨埵于其后注释说,不由动物材料所出者名净。所列诸物均入瓶。材料、物品、相释毕。

དུས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་གྲངས་ཀྱི་ཚད་བསྟན་པ་ནི། གཟུངས་{རིངས་,རིང་}ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བྱ། །ཡང་སྙིང་ངམ། རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཟློས་པས་ན། ལན་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གམ། ཡང་ན་ལན་གྲངས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཐུན་མཚམས་སུའམ།བུམ་པ་རེ་རེ་ལ་གྲངས་འདི་ཙམ་རེ་རེ་བྱའོ། །དེས་ནི་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་བསྟན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྣམ་འཇོམས་བཟླས་ན་ནི། །བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྲུས་ཀྱི་གང་ཟག་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི། དུས་ཐམས་ཅད་དུའམ། ཉིན་དང་མཚན་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲུས་བྱ་བའི་གང་ཟག་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རིགས་བྱིན་པོ་གསུམ་ལ་ཡང་བྱའོ། །འོ་ན་རིགས་བཞི་ཀ་ལ་བྱེད་ན། འདིར་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཏུ་སྨོས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདེ་ན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་སྡུག་བསྔལ་ན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་ཙམ་སྨོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་དོན་མ་ལུས་པར་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་

正修时持诵之数,长陀罗尼二十一遍,近心咒或部心咒一百零八遍,故经说“二十一遍,或一百零八遍”。于座间或每一瓶,各作此数。其次,举例指受化者。“诵摧破金刚后”,即诵毕指出受浴的人。“国王”应别识其种姓。“恒常”是一切时,或昼夜一切时。“国王”仅举一受浴者为例,其余三种姓亦可。既四种姓皆可,为何独言王?仅举为首者。王安乐则众安乐,王受苦则众受苦,所以只举首者。至此无余广释摧破金刚义。

འཇོམས་པའི་འགྲེལ་པ་འདི་བྱས་པས། །དེ་རིང་བདག་གིས་དགེ་བ་གང་ཞིག་ཐོབ་འགྱུར་བ། །ཟླ་འོད་གསལ་དང་མུ་ཏིག་དོ་ཤལ་དྲི་མེད་དཀར་པོ་འདྲ་བ་དེས། །ཉོན་མོངས་མི་ཤེས་སྒྲིབ་པའི་གློ་བུར་གྱུར་པ་སྤང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཡིད་གྱུར་ཅིག །ཡང་དག་རྟོགས་པའི་གཏམ་འདི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་སྨྲས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་གཟུངས་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།དབང་ཕྱུག་དམ་པའི་མངའ་བདག་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྷ་བཙན་པོའི་བཀའ་ལུང་གིས། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ལ་མཁས་པ། སློབ་དཔོན་བུདྡྷ་གུ་ཧྱ་དང་། བོད་ཀྱི་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས། སླད་ཀྱི་རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ། །ཤྲདྡྷཱ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་རྒྱ་དཔེ་དང་གཏུགས་ནས་བཅོས་པའོ།།

“以作此摧破金刚注,今日我所得之善,如明净月光、无垢洁白珠璎。愿依此善,有情心向菩提,舍离客尘烦恼与无知之障。此真实证悟之说,智金刚所述,诸有情谛听!”阿阇梨智金刚造《名为摧破金刚的陀罗尼次第分别广注·明灯》完。奉具大自在、吉祥神圣赞普大王之敕,印度大堪布、通大乘密咒的阿阇梨佛密〔Buddhaguhya〕,与藏地大校译师、僧人嘎瓦·贝则·罗刹达〔Ska ba Dpal brtsegs Rakṣita〕合译、校订、定稿。后来印度大堪布 Śraddhākaravarman 与藏地大译师仁钦桑波对勘印度本订正。

校读注